Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Sa herë që të Dërguarit të Allahut ﷺ i ofrohej të zgjidhte mes dy gjërave, ai zgjidhte më të lehtën, për sa kohë që nuk konsiderohej mëkat. Në të kundërtën, ishte njeriu që më së shumti distancohej prej mëkatit. Ai asnjëherë nuk është hakmarrë për veten e tij, përveç kur cenohej ndalesa e Allahut, e në atë rast hakmerrej për hir të Allahut.”

“Një grua e varfër më erdhi me dy vajzat e saj dhe unë ia dhashë tri hurma. Ajo secilës i dha nga një hurmë. Teksa ajo hurmën e mbetur e ngriti te goja për ta ngrënë, të bijat ia kërkuan hurmën për ta ngrënë, kështu që ajo hurmën që donte ta hante e ndau përgjysmë, për të dyja vajzat. Mua më mahniti gjesti i saj, andaj veprën e saj ia tregova të Dërguarit të Allahut ﷺ, i cili tha: “Allahu me këtë vepër e futi atë në Xhenet, - ose ka thënë: - me këtë vepër e liroi nga Zjarri.”

"O Allah! Ai që merr post udhëheqës për diç nga punët e muslimanëve dhe i mundon ata, mundoje edhe Ti atë! E, ai që merr post udhëheqës për diç nga punët e muslimanëve dhe i trajton me butësi, trajtoje edhe Ti me butësi!"

“Kur i Dërguari i Allahut ﷺ i urdhëronte (muslimanët) me një punë, i urdhëronte me aq sa kishin mundësi. Kështu, njëherë i thanë: “Ne nuk jemi sikurse ti, o i Dërguari i Allahut! Allahu ty t'i ka falur mëkatet e së kaluarës dhe të së ardhmes. Pejgamberi ﷺ u zemërua aq shumë, saqë zemërimi i vërehej në fytyrë, pastaj u tha: “Unë i druhem Allahut më së shumti dhe e njoh Allahun më mirë se të gjithë ju.”

"Vërtet besimtari përmes sjelljes së mirë i arrin shkallët e agjëruesit dhe të atij që falet natën (në vazhdimësi)."

"Çdo gjë që shoqërohet nga butësia, zbukurohet, e çdo gjë që zhvishet nga butësia, shëmtohet."

“Teksa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte tek unë, pranë meje kaloi Havla bint Tuvejt ibn Habib ibn Esed ibn Abduluzai, e atëherë unë thashë: “Kjo është Havla bint Tuvejti, për të cilën flitet se nuk fle natën, e në këtë rast i Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Nuk fle natën?! Bëni vepra të mira aq sa mundeni, se, pasha Allahun, Allahu nuk mërzitet (duke ju shpërblyer) derisa ju të mërziteni (nga veprat).”

“Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët. Varret e të dërguarve të tyre i kanë bërë faltore!” Ajo tha: “Po të mos ishte kjo fjalë, do të ekspozohej varri i tij. Ai frikësohej se varrin do t'ia shndërronin në faltore.”