එහෙයින් කවරෙකු මාගේ පිළිවෙත ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ද ඔහු මගෙන් කෙනෙකු නො වන්නේය.’

යහපත කිරීම සඳහා සහාබාවරුන් ප්‍රිය කළෝය. යහපත කිරීමෙහි හා තම නබිවරයාණන් පිළිපැදීමෙහි ඔවුන් තම කැමත්ත දැඩි සේ පළ කළෝය.

නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් කළ ක්‍රියාවන් හා එතුමාණන්ගේ මඟපෙන්වීම් පිළිපැදීමෙන් මෙම ෂරීආ පිළිවෙත තුළ දක්නට ඇති සහන හා පහසුව,

යහපත හා සමෘද්ධිය ඇත්තේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ව අනුගමනය කිරීම හා එතුමාණන්ගේ ගෞරවණීය තත්ත්වයන් පිළිපැදීම තුළය.

නැමදුම් කටයුතුවල දී තමන්ට දරා ගත නොහැකි ප්‍රමාණය තමන් මත දැඩි කර ගැනීමෙන් වළක්වන ලදී. සැබැවින්ම එය නව කරුණු ආරම්භ කරන්නන්ගේ තත්වයකි.

ඉබ්නු හජර් තුමා මෙසේ පවසයි: නැමදුම්වල දැඩි ව සිටීම එහි මූලාරම්භයෙන් බැහැරවන තත්ත්වයට මඟ පාදයි. උදාහරණ වශයෙන් අනිවාර්යය කටයුතු මත පමණක් සීමා වන්නට බලයි. අමතර දෑ අත්හැර දැමීම මැලිකම පොළඹවන, නැමදුම් වෙත පවතින උනන්දුව නැති කරන තත්ත්වය වෙත ගෙන යයි. කටයුතුවල වඩාත් ශ්‍රේෂ්ඨ වනුයේ මධ්‍යස්ථ දෑය.

වැඩිහිටියන්ගේ ක්‍රියාවන් අනුගමනය කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ තත්ත්වයන් නිරීක්ෂණය කිරීම මෙහි ඇතුළත් වේ. එය පුරුෂ පාර්ශවයන් දැනගත නොහැකි නම්, කාන්තාවන්ගෙන් එය අසා දැන ගැනීමට අවසර ඇත.

දේශනා කිරීම, දැනුම හා සම්බන්ධ ගැටළු ඉදිරිපත් කිරීම, වගකීව යුතු අයට නීති පැහැදිලි කිරීම සහ කැපවී කටයුතු කරන විද්වතුන්ගෙන් සැක දුරු කර ගැනීම මෙහි ඇතුළත් වේ.

නැමදුම් කටයුතුවලදී මෘදු ලෙස‍ව කටයුතු කිරීමට නියෝගය. ඒ සමගම එය ආරක්ෂා කළ යුතු අතර අනිවාර්යය හා අතිරේක ක්‍රියාවන් ද ආරක්ෂා කළ යුතුයි. එය මුස්ලිම්වරයා අන් අයගේ අයිතීන් ගැන සැළකිලිමත් විය යුතු බැවිනි.