6 : 152
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۖ وَإِذَا قُلۡتُمۡ فَٱعۡدِلُواْ وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰۖ وَبِعَهۡدِ ٱللَّهِ أَوۡفُواْۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
Endu di nu pedsupegi i tamuk nu yateem (ilu) ya tabya na kagkapya nin taman sa mabalig endu patidtu nu i kapagasad nu endu kadtimbanga nu sa bantang, di nami ibpalyugat sa taw i dinin magaga ya tabya na magaga nin, endu amayka edtalu kanu na embantang kanu sa apiya pagali nu (ikawagiban) endu tuman nu i pasad nu sa Allah ka entuba i patadem (indawan) sa lekanu, ka malemu-lemu sa lekanu i makatadem kanu.