Анда мени күбө кылба, чындыгында мен зулумдукка күбө болбоймун.

Нуман ибн Башир (Аллах андан ыраазы болсун) айтат:

Анын апасы Раваханын кызы атасынан өз малынан баласына бир белек берүүсүн суранды. Атасы бул ишти бир жылдай создуктуруп, кийин кайра макул болду. Анан апасы: "Балама берген белегиңе Аллахтын элчисин (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) күбө кылмайынча мен ыраазы болбоймун" - деди. Ал кезде мен жаш бала элем, атам мени колуман жетелеп Аллахтын элчисине (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) барып: "Оо, Аллахтын элчиси, чындыгында, бул баланын апасы Раваханын кызы анын баласына берген белегиме сени күбө кылуумду каалады" - деди. Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун): "Оо, Башир, сенин мындан башка балдарың барбы?" - деп сурады. Атам: "Ооба" - деди. Ал: "Балдарыңдын баарына ушундай белек бердиңби?" - деп сурады. Атам: "Жок" - деди. Ал: "Анда мени күбө кылбагын, чындыгында мен зулумдукка күбө болбоймун" - деди. Муслимдин риваятында: "Бул ишке менден башканы күбө кыл" - деп айткан.

أَنَّ أُمَّهُ بِنْتَ رَوَاحَةَ سَأَلَتْ أَبَاهُ بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ مِنْ مَالِهِ لِابْنِهَا، فَالْتَوَى بِهَا سَنَةً ثُمَّ بَدَا لَهُ، فَقَالَتْ: لَا أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَا وَهَبْتَ لِابْنِي، فَأَخَذَ أَبِي بِيَدِي وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ، فَأَتَى رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ أُمَّ هَذَا بِنْتَ رَوَاحَةَ أَعْجَبَهَا أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى الَّذِي وَهَبْتُ لِابْنِهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا بَشِيرُ، أَلَكَ وَلَدٌ سِوَى هَذَا؟» قَالَ: نَعَمْ، فَقَالَ: «أَكُلَّهُمْ وَهَبْتَ لَهُ مِثْلَ هَذَا؟» قَالَ: لَا، قَالَ: «فَلَا تُشْهِدْنِي إِذن، فَإِنِّي لَا أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ»، ولِمُسْلِمٍ: «فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي».