Менин бул эки кепичимди ал да, бул дубалдын артында сага жолуккан кимиси: "Аллахтан башка сыйынууга татыктуу кудай жок" - деп, чын жүрөгүнөн күбөлүк берсе, аны бейиш менен сүйүнчүлө

Абу Хурайра (Аллах андан ыраазы болсун) айтат:

"Биз Аллахтын элчисинин (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) тегерегинде олтурган элек. Жаныбызда Абу Бакр, Умар жана бир топ адамдар бар эле. Бир маалда Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) ордунан туруп кетип, ошол бойдон көпкө кечикти. Көпкө келбеген соң, биз ага кимдир бирөө тарабынан кол салуу болдубу деп чочулап ордубуздан туруп издей баштадык. Биринчилерден болуп чочулаган мен болдум. Аллахтын элчисин (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) издеп, бани Нажжар уруусундагы бир ансардын багына келдим. Эшигин таппай анын дубалын айланып чыктым, акыры дубал түбүнөн сырттан суу агып кирчү оюгун таап, ошол жерден кысылып кирдим. Кирсем, Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун): «Абу Хурайрасыңбы?» - деди. Мен: Ооба, оо, Аллахтын элчиси, - дедим. «Бул жакка эмнеге келдиң?» - деди. Сиз биз менен олтуруп, анан туруп кеттиңиз, ошол бойдон көпкө кечиктиңиз. Көпкө келбеген соң, биз сизге кимдир бирөө тарабынан кол салуу болдубу деп чочулап ордубуздан туруп издей баштадык. Биринчилерден болуп чочулаган мен болдум. Анан бул дубалга келип, ичине түлкү сойлогондой сойлоп кирдим, тигилер болсо менин артымда, - дедим. Ошондо ал: «Оо, Абу Хурайра» - деп, мага эки кепичин берди да, анан: «Менин бул эки кепичимди ал да, бул дубалдын артында сага жолуккан кимиси: "Аллахтан башка сыйынууга татыктуу кудай жок" - деп, чын жүрөгүнөн күбөлүк берсе, аны бейиш менен сүйүнчүлө» - деди. Мен эң биринчи эле Умарды жолуктурганымда, ал: Бул эки көлөч эмне, оо, Абу Хурайра? - деп сурады. Бул Аллахтын элчисинин (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) эки кепичи, мага жолуккан кимиси: "Аллахтан башка сыйынууга татыктуу кудай жок" - деп чын жүрөгүнөн күбөлүк берсе, аны бейиш менен сүйүнчүлөө үчүн ал мени булар менен жөнөттү, - дедим. Ошондо Умар менин көкүрөгүмө колу менен катуу уруп жибергенде чалкаман кулап түштүм. Ал мага: Артка кайт, оо, Абу Хурайра, - деди. Мен Аллахтын элчисине (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун) кайтып келип, өксүп ыйлап жибердим. Умар да артымдан жете келди, көрсө ал мени ээрчип келген экен. Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун): «Сага эмне болду, оо, Абу Хурайра?" - деди. Мен Умарга жолукканымда, мени эмне менен жөнөткөн болсоңуз, ошону ага айттым, ошондо ал көкүрөгүмө катуу уруп жиберди эле, чалкаман кулап түштүм. Анан ал мага: Артка кайт, - деди, - деп айттым. Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун): «Оо, Умар, мындай кылууңа эмне түрткү болду?» - деди. Ал: Оо, Аллахтын элчиси, атам менен энем сизге курман болсун! Абу Хурайрага эки кепичиңизди берип, ал кимиси Аллахтан башка сыйынууга татыктуу кудай жок - деп чын жүрөгүнөн күбөлүк берсе, анын бейишке кирерин сүйүнчүлөө үчүн жөнөттүңүз беле? - деди. Ал: «Ооба», - деди. Ал: Андай кылбаңыз, адамдар буга гана таянып калышат деп корком. Аларды тек коюңуз, амал кылышсын, - деди. Аллахтын элчиси (ага Аллахтын тынчтыгы жана мактоосу болсун): «Анда аларды тек койгула» - деди."

كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا، فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا، وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا، وَفَزِعْنَا، فَقُمْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ، فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا؟ فَلَمْ أَجِدْ، فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ، فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «أَبُو هُرَيْرَةَ» فَقُلْتُ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «مَا شَأْنُكَ؟» قُلْتُ: كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا، فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا، فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا، فَفَزِعْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ، فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ، وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي، فَقَالَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَةَ» وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ، قَالَ: «اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ، فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ»، فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ، فَقَالَ: مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟ فَقُلْتُ: هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي، فَقَالَ: ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً، وَرَكِبَنِي عُمَرُ، فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟» قُلْتُ: لَقِيتُ عُمَرَ، فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ، فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي، قَالَ: ارْجِعْ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عُمَرُ، مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ؟» قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، بِأَبِي أَنْتَ، وَأُمِّي، أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ، مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ؟ قَالَ: «نَعَمْ»، قَالَ: فَلَا تَفْعَلْ، فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا، فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ، قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَخَلِّهِمْ».