"ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) 'ಸಮಿಅಲ್ಲಾಹು ಲಿಮನ್ ಹಮಿದಹ್' (ತನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವನ ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹು ಕೇಳಲಿ) ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಸಾಷ್ಟಾಂಗ (ಸಜ್ದ) ಮಾಡುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ನಾವು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು".

ಅನುಸರಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ 'ಮಅಮೂಮ್' (ಹಿಂದೆ ಇರುವವರು) ಮತ್ತು ಇಮಾಮರ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಿತಿಗಳಿವೆ: 1. ಮುಸಾಬಖ (ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು/ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದು): ಇಮಾಮರಿ‌ಗಿಂತ ಮೊದಲು ಒಂದು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು. ಅಂದರೆ, ಇಮಾಮ್ ರುಕುನ್ (ಸ್ತಂಭ) ಅನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಮಅಮೂಮ್ ಅದನ್ನು ತಲುಪುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಇಮಾಮ್ ರುಕೂ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ರುಕೂ ಮಾಡುವುದು, ಅಥವಾ ಇಮಾಮ್ ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಹರಾಮ್ (ನಿಷಿದ್ಧ). ಇದರ ನಿಷೇಧದ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ನಮಾಝ್ ಅಸಿಂಧುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಒಂದು ರುಕುನ್‌ನಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ರುಕುನ್‌ನ ಕಡೆಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೋದರೂ ಸರಿಯೇ. ಒಂದು ವೇಳೆ ತಕ್ಬೀರತುಲ್-ಇಹ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ (ಆರಂಭದ ತಕ್ಬೀರ್) ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನಮಾಝ್ ಆರಂಭವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಪುನಃ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. 2. ಮುವಾಫಖ (ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಮಾಡುವುದು): ಇಮಾಮ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಇಮಾಮರ ರುಕೂವಿನ ಜೊತೆ ರುಕೂ ಮಾಡುವುದು, ಇಮಾಮರ ಸುಜೂದ್ ಜೊತೆ ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇಮಾಂ ಎದ್ದೇಳುವಾಗ ಅವರ ಜೊತೆ ಎದ್ದೇಳುವುದು. ಇದರ ಕನಿಷ್ಠ ತೀರ್ಪು 'ಮಕ್ರೂಹ್' (ಅನಪೇಕ್ಷಿತ) ಎಂದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಬಾಹ್ಯಾರ್ಥವು ಇದು ಕೂಡ 'ಹರಾಮ್' ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತಕ್ಬೀರತುಲ್-ಇಹ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಮಾಮರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನಮಾಝ್ ಆರಂಭವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. 3. ಮುತಾಬಅ (ಅನುಸರಿಸುವುದು): ನಮಾಝ್‌ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಇಮಾಮ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವುದು. ಇದುವೇ ಸರಿಯಾದ ಮತ್ತು ಸುನ್ನತ್‌ಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ವಿಧಾನ. 4. ತಖಲ್ಲುಫ್ (ಹಿಂದುಳಿಯುವುದು): ಇಮಾಮರಿ‌ಗಿಂತ ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿ, ಅನುಸರಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುವಷ್ಟು ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇಮಾಮ್ ರುಕೂ ಮಾಡಿ, ರುಕೂವಿನಿಂದ ಎದ್ದೇಳಲು ಸಮೀಪಿಸುವವರೆಗೂ ಮಅಮೂಮ್ ನಿಂತೇ ಇರುವುದು. ಇದು ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹರಾಮ್ ಆಗಿದೆ — ಅನಾರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಂತಹ ಕಾರಣವಿದ್ದರೆ ಹೊರತು.