((ئه‌گه‌ر هوین ب دروستی خۆ ب هێلنه ب هیڤییا خودێڤه؛ ئه‌و دێ ڕزقێ هه‌وه ده‌ت كا چاوا ڕزقێ بالنده‌یی دده‌ت، سپێدێ برسی و ب زكێ خالی ده‌ردكه‌ڤیت و ئێڤاری ب زكێ تێر دزڤڕیت))
ژ عومەرێ كوڕێ خه‌طابی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت کو: وی گوھ ل پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت:
((ئه‌گه‌ر هوین ب دروستی خۆ ب هێلنه ب هیڤییا خودێڤه؛ ئه‌و دێ ڕزقێ هه‌وه ده‌ت كا چاوا ڕزقێ بالنده‌یی دده‌ت، سپێدێ برسی و ب زكێ خالی ده‌ردكه‌ڤیت و ئێڤاری ب زكێ تێر دزڤڕیت)).
«لَو أَنَّكُمْ تَتَوَكَّلُونَ عَلَى اللهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ، لَرَزَقَكُمْ كَمَا يَرْزُقُ الطَّيْرَ، تَغْدُو خِمَاصًا وَتَرُوحُ بِطَانًا».
پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) مه هانددەت کو ئەم پشتبه‌ستنێ ل سه‌ر خودێ بكه‌ین بۆ وەرگرتنا مفایان و دویرئێخستنا زیانان د کاروبارێن دونیایێ و دینیدا، چونكی ژ خودێ پێڤه‌تر چ کەس نه‌شێن تشتی بده‌ن و بستینن، دیسان نه‌شێن زیانێ یان مفای بگه‌هینن، و کو ئەم وان ئەگەران جێبه‌جێ بکەین یێن کو مفایان دئینن و زیانان دویردئێخن دگەل ڕاستگۆییێ د پشتبه‌ستنا ل سه‌ر خودێ، ڤێجا هه‌ر دەمێ ئەم وێ چەندێ بکەین؛ خودێ دێ ڕزقی دەتە مە وەکی كا چاوا ڕزقی ددەتە وان بالنده‌یێن کو سپێدێ دهێنە دەر و ئه‌و د برسینە، پاشی ئێڤاری ڤەدگەرن و زكێن وان د تژینە، ئەڤ کریارە ژ لایێ بالنده‌یانڤه جۆره‌كێ ئه‌نجامدانا ئەگەرانه بۆ لێگه‌ڕیانا ل ڕزقی، بێی كو مرۆڤ ده‌ست ژ كارى به‌رده‌ت و هه‌مييێ بهێليته بهيڤيا خودێڤه و ئه‌گه‌ران جێبه‌جێ نه‌كه‌ت یان خۆ سست و ته‌مبه‌ل بكه‌ت.
...:
قه‌در و باشییا پشتبه‌ستن و خۆهێلانا ب هیڤییا خودێڤه و کو ئەو ژ مەزنترین ئەگەرانە یێن کو ڕزق پێ دهێتە ئینان.
پشتبه‌ستن و خۆهێلانا ب هیڤییا خودێڤه دژی ئه‌نجامدانا ئەگەران نینە، چونكی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیار كر کو چوونا سپێدێ و ئێڤاری بۆ داخوازکرنا ڕزقی و لێگه‌ريانا ل ڕزقى دژى پشتبه‌ستنا دروست و خۆهێلانا ب هیڤییا خودێڤه نينه .
گرنگیدانا شەریعەتی ب کریارێن دلی؛ چونكی پشتبه‌ستن و خۆهێلانا ب هیڤییا خودێڤه کریارەکا دلییە.
ده‌ستگرتن و خۆگرێدانا ب ئەگەران ب تنێڤه؛ کێماسییە د دینیدا، هێلانا ئەگەران ژی کێماسییە د ئەقلیدا.
زێده‌تر (8)
سونه‌نا تیرمیزی (4/ 166) (2344).
سونەنا ئبن ماجه (5/ 266) (4164).
موسنه‌دا ئه‌حمه‌دی (1/ 332) (205).
التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية (ص103).
فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين.
للعباد (ص152).
الأحاديث الأربعون النووية وعليها الشرح الموجز المفيد.
لعبد الله المحسن (ص91).