សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“តើពួកអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំប្រាប់ពីទង្វើដែលមានឋានៈល្អជាងការបួស ការសឡាត និងការបរិច្ចាគទានដែរឬទេ”? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពិតណាស់ ច្បាស់ជាចង់។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “គឺការផ្សះផ្សាររវាងគូជម្លោះ ព្រោះការបែកបាក់ទំនាក់ទំនង គឺជាការបំផ្លាញសាសនា”។

“ចូរពួកអ្នកបង្រៀនអ្នកជិតស្លាប់នៃពួកអ្នកនូវពាក្យ “لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ”(គ្មានទេព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដ លើកលែងតែអល់ឡោះ)។

“ស្ត្រីមិនត្រូវធ្វើដំណើរក្នុងរយៈចម្ងាយដើរពីរថ្ងៃឡើយ លើកលែងតែមានស្វាមីរបស់នាង ឬម៉ះរ៉មរបស់នាង(សាច់ញាតិដែលមិនអាចរៀបការនឹងគ្នាបាន)ទៅជាមួយ។ ហើយគេមិនត្រូវបួសនៅថ្ងៃពីរនេះឡើយ គឺថ្ងៃរ៉យ៉ាហ្វិតត្រោះ និងថ្ងៃរ៉យ៉ាអ័ទហា និងមិនត្រូវសឡាត(ស៊ូណិត)ឡើយ បន្ទាប់ពីសឡាតស៊ូពុសរួច រហូតដល់ថ្ងៃរះ និងបន្ទាប់ពីសឡាតអាសើររួច រហូតដល់ថ្ងៃលិច។ ហើយគេមិនត្រូវព្យាយាមធ្វើដំណើរនោះឡើយ លើកលែងតែទៅកាន់ម៉ាស្ជិតបី គឺម៉ាស្ជិតអាល់ហារ៉ម ម៉ាស្ជិតអាល់អឹកស និងម៉ាស្ជិតរបស់ខ្ញុំនេះ(ម៉ាស្ជិតណាហ្ពាវី)”។

“មាសដូរនឹងមាស ប្រាក់ដូរនឹងប្រាក់ ស្រូវសាលីដូរនឹងស្រូវសាលី ស្រូវបាឡេដូរនឹងស្រូវបាឡេ ផ្លែល្មើដូរនឹងផ្លែល្មើ និងអំបិលដូរនឹងអំបិល ត្រូវដូរដោយស្មើគ្នា បរិមាណស្មើគ្នា និងត្រូវប្រគល់ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើទំនិញទាំងនេះខុសប្រភេទគ្នា ពួកអ្នកអាចលក់តាមចិត្តចង់ ដរាបណាប្រគល់ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកភ្លាមៗ”។

“អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនទទួលយកការសឡាតរបស់នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកឡើយនៅពេលដែលគេមានហាហ្ទាស(គ្មានភាពជ្រះស្អាត) រហូតទាល់តែគេយកវូហ្ទុ”។

“ការពិន័យលាបំណន់ គឺដូចការពិន័យលាសម្បថដែរ”។

ខ្ញុំបានសួរអាអ៊ីស្ហះថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកដែលមានរដូវតម្រូវឲ្យបួសសង តែមិនតម្រូវឲ្យសឡាតសង? ពេលនោះ គាត់បាននិយាយថា៖ តើនាងជាពួក “ហារូរីយ៉ះ” ឬ? ខ្ញុំបានតបថា៖ ខ្ញុំមិនមែនជាពួកហារូរីយ៉ះ ទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែសួរ(ចង់ដឹង)ប៉ុណ្ណោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ ពួកយើងធ្លាប់ជួបបញ្ហានេះ ហើយគេប្រើពួកយើងឲ្យបួសសង តែមិនបានប្រើពួកយើងឲ្យសឡាតសងឡើយ។

អំពីណាពី ﷺ ពិតណាស់ លោកបានហាមឃាត់អំពីការសច្ចាបន់(ណាហ្សើរ) ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតណាស់ វាមិននាំមកនូវប្រការល្អឡើយ។ តាមពិត វាគ្រាន់តែមកពីប្រភពនៃមនុស្សកំណាញ់ប៉ុណ្ណោះ”។