សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“ប្រសិនបើគេ(កាត់ក្តី)ផ្តល់ឲ្យមនុស្សតាមអ្វីដែលពួកគេអះអាងទាមទារនោះ ច្បាស់ជាមានមនុស្សជាច្រើនទាមទារចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិ និងអាយុជីវិតរបស់ក្រុមមួយទៀតជាមិនខាន។ ក៏ប៉ុន្តែ(តាមច្បាប់) អ្នកទាមទារ(ដើមចោទ)ត្រូវមានភស្តុតាង ហើយអ្នកដែលត្រូវគេទាមទារ(ចុងចោទ)ត្រូវស្បថបញ្ជាក់”។

រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានដាក់បណ្តាសាចំពោះអ្នកដែលសូកសំណូក និងអ្នកដែលស៊ីសំណូកនៅក្នុងការកាត់ក្តី។

“ប្រសិនបើគេ(កាត់ក្តី)ផ្តល់ឲ្យមនុស្សតាមអ្វីដែលពួកគេអះអាងទាមទារនោះ ច្បាស់ជាមានមនុស្សជាច្រើនទាមទារចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិ និងអាយុជីវិតរបស់ក្រុមមួយទៀតជាមិនខាន។ ក៏ប៉ុន្តែ(តាមច្បាប់) អ្នកទាមទារ(ដើមចោទ)ត្រូវមានភស្តុតាង ហើយអ្នកដែលត្រូវគេទាមទារ(ចុងចោទ)ត្រូវស្បថបញ្ជាក់”។

“ជនណាដែលស្បថទាំងដែលខ្លួនឯងជាមនុស្សអាក្រក់ដើម្បីរំលោភយកទ្រព្យសម្បត្ដិបុគ្គលមូស្លីម រូបគេនឹងជួបអល់ឡោះទាំងដែលទ្រង់ខឹងសម្បាទៅចំពោះជននោះ”។ អាប់ទុលឡោះ បាននិយាយថា៖ ពេលនោះ អាល់អាស្ហអាស បាននិយាយថា៖ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ វាបានកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ។ នៅពេលនោះ រវាងខ្ញុំ និងបុរសជ្វីសម្នាក់មានទំនាស់រឿងដីមួយកន្លែង។ គេបានបានបដិសេធមិនទទួលស្គាល់កម្មសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំ។ ពេលនោះ ខ្ញុំក៏បានយករឿងនោះទៅប្តឹងណាពី ﷺ ។ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ “តើអ្នកមានភស្តុតាងដែរឬទេ”? ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ទេ (អត់មានទេ)។ គាត់បានបន្តថា៖ ពេលនោះ លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់បុរសជ្វីសនោះថា៖ “ចូរអ្នកស្បថ”។ គាត់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! អ៊ីចឹង គេស្បថ ហើយយកទ្រព្យខ្ញុំទៅបាត់ឬ! ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់៖ “إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا” (ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលយកកិច្ចសន្យាររបស់អល់ឡោះ និងការស្បថស្បែរបស់ខ្លួនទៅប្តូរនឹងកម្រៃបន្ដិចបន្ដួច) រហូតដល់ចប់អាយ៉ាត់។