“ចូរពួកអ្នកធ្វើសច្ចាប្រណិធាននឹងខ្ញុំថា ពួកអ្នកនឹងមិនធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអ្វីមួយឡើយ ហើយក៏មិនលួច មិនប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណា

អ៊ូហ្ពាហ្ទះ ពិន អាសស៏មិត رضي الله عنه ដែលគាត់ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានចូលរួមសមរភូមិហ្ពាទើរ និងជាមេដឹកនាំរបស់ក្រុមរបស់គាត់ដែលមកធ្វើសច្ចាប្រណិធានលើការជួយគាំទ្ររ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ នាយប់អាល់អាក៏ហ្ពះ នៅឯមីណា (ខណៈដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះនៅក្រុងម៉ាក្កះ មុនពេលដែលលោកធ្វើចំណាកស្រុកទៅកាន់ក្រុងម៉ាទីណះ) គាត់បានរាយការណ៍ថា៖ ពិតណាស់ ណាពី ﷺ លោកបានអង្គុយក្នុងចំណោមសហាហ្ពាត់របស់លោក ហើយលោកបានទាមទារពីពួកគេឲ្យធ្វើសច្ចាប្រណិធាននឹងលោកលើប្រការដូចខាងក្រោម៖ ទីមួយ៖ មិនត្រូវធ្វើស្ហ៊ីរិក គោរពសក្ការៈអ្វីផ្សេងរួមជាមួយអល់ឡោះឡើយ ទោះបីជាតិចតួចក៏ដោយ។ ទីពីរ៖ មិនត្រូវលួចឆក់។ ទីបី៖ មិនត្រូវប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌ផ្លូវភេទ(ហ្ស៊ីណា)។ ទីបួន៖ មិនត្រូវសម្លាប់កូនៗខ្លួនឯងឡើយ ទោះជាកូនប្រុសដោយសារតែខ្លាចក្រ ឬកូនស្រីដោយសារតែខ្លាចភាពអាម៉ាស់។ ទីប្រាំ៖ មិនត្រូវប្រឌិតរឿងដើម្បីបង្ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះអ្នកដទៃ។ ទីប្រាំមួយ៖ មិនត្រូវប្រឆាំងនឹងណាពី ﷺ ចំពោះប្រការល្អនោះឡើយ។ ដូចនេះ ជនណាដែលរក្សាពាក្យសច្ចាប្រណិធានទាំងនេះ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងវា នោះផលបុណ្យរបស់គេ គឺនៅឯអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ក៏ប៉ុន្តែជនណាដែលប្រព្រឹត្តប្រការណាមួយក្នុងចំណោមប្រការដែលបានលើកឡើងខាងលើ(ក្រៅពីស្ហ៊ីរិក) ហើយត្រូវបានគេដាក់ទោសនៅក្នុងលោកិយនេះតាមរយៈការអនុវត្តចំណាត់ការផ្លូវច្បាប់លើរូបគេ នោះការដាក់ទោសនេះ គឺជាការជម្រុះនូវបាបកម្មរបស់គេ ហើយបាបកម្មនោះនឹងត្រូវបានលុបលាងតាមរយៈការដាក់ទោសនេះ។ រីឯជនណាដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងប្រការមួយក្នុងចំណោមប្រការទាំងនេះ ក្រោយមក អល់ឡោះបានបិទបាំងវា រឿងនោះគឺស្ថិតលើអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ទ្រង់នឹងអភ័យទោសឲ្យ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ទ្រង់នឹងដាក់ទោសគេ។ ពេលនោះ អ្នកទាំងអស់គ្នាដែលមានវត្តមាននៅពេលនោះបានធ្វើសច្ចាប្រណិធានលើប្រការទាំងនេះ។