Skip to content

ពូកសម្រាន្តរបស់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ គឺធ្វើពីស្បែកសត្វ ហើយញាត់បំពេញដោយសរសៃធាងល្មើ។

អំពី អាអ៊ីស្ហះ អ៊ុមមុលមុមីនីន رضي الله عنها បាននិយាយថា៖

ពូកសម្រាន្តរបស់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ គឺធ្វើពីស្បែកសត្វ ហើយញាត់បំពេញដោយសរសៃធាងល្មើ។ ហើយនៅក្នុងសេចក្តីរាយការណ៍របស់មូស្លីមវិញ៖ ខ្នើយរបស់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ដែលលោកតែងផ្អែកខ្លួន គឺធ្វើពីស្បែកដែលត្រូវបានសម្លាប់រួច ហើយត្រូវបានញាត់បំពេញដោយសរសៃធាងល្មើ។

كَانَ فِرَاشُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَدَمٍ، وَحَشْوُهُ مِنْ لِيفٍ، وَلِمُسلمٍ: كَانَ وِسَادَةُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي يَتَّكِئُ عَلَيْهَا مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ.

រាយការណ៍ដោយ អាល់ពូខរី និងមូស្លីម
ហាទីស្ហសហេស
ពន្យល់

អ៊ុមមុលមុមីនីន អាអ៊ីស្ហះ رضي الله عنها បានប្រាប់ថា ជាការពិតណាស់ ពូកដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកសម្រាន្តលើ គឺធ្វើពីស្បែកដែលត្រូវបានសម្លាប់រួច និងត្រូវបានញាត់បំពេញដោយសរសៃធាងល្មើ។ ចំណែកឯខ្នើយរបស់លោកដែលលោកផ្អែកលើ ក៏ដូចគ្នាដែរ។

មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ

បង្ហាញពីការលះបង់ និងការមិនចាប់អារម្មណ៍នឹងភាពសុខស្រួលនៃលោកិយនេះរបស់ណាពី ﷺ ទោះបីជាអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានផ្តល់លទ្ធភាពឲ្យលោកអាចរីករាយនឹងរឿងទាំងនោះបានប្រសិនបើលោកចង់ក៏ដោយ។

អនុញ្ញាតឲ្យដេកលើពូក និងផ្អែកលើខ្នើយ។

ជនមូស្លីមគ្រប់រូបគប្បីពិចារណា និងប្រៀបធៀបស្ថានភាព និងជីវភាពរស់នៅរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងស្ថានភាពរបស់ណាពី ﷺ ព្រោះលោកគឺជាគំរូដ៏ល្អបំផុត។ ជាការពិតណាស់ ជនណាដែលដើរតាមលំអានរបស់លោក ជននោះនឹងទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញ ព្រមទាំងទទួលបានជោគជ័យទាំងក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។

យកចិត្តទុកដាក់លើការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃបរលោក ហើយត្រូវស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយក្នុងកម្រិតត្រឹមតែអ្វីដែលជួយរូបគេលើការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ ហើយមិនត្រូវធ្វើខ្លួនឲ្យរវល់ មមាញឹកនឹងការបង្កើនទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយឡើយ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានស្តីបន្ទោសក្រុមមួយដោយទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ “ភាពក្រអឺតក្រទមនឹងការមានទ្រព្យសម្បត្ដិ និងកូនចៅច្រើនបានធ្វើឱ្យពួកអ្នកភេ្លចខ្លួន(ពីការគោរពប្រតិបត្ដិចំពោះអល់ឡោះ) រហូតពួកអ្នកចូលទៅក្នុងផ្នូរ(ស្លាប់)”។ (អាត់តាកាសួរ៖១-២)

ឯកសារយោង

សហេស អាល់ពូខរី (8/ 97) (6456).

សហេស មូស្លីម (3/ 1650) (2082).

បន្ថែមទៀត (4)

البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (34/ 662).

إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري (9/ 264).

المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (5/ 403).

النهاية في غريب الحديث والأثر (971).