“ជនណាដែលពេញចិត្តយកអល់ឡោះធ្វើជាព្រះជាម្ចាស់ អ៊ីស្លាមធ្វើជាសាសនា និងមូហាំម៉ាត់ធ្វើជាអ្នកនាំសារ គឺគេបានភ្លក់រសជាតិនៃសេចក្តីជំនឿហើយ”។

សេចក្តីជំនឿមានរសជាតិផ្អែមល្ហែមដែលអាចទទួលដឹងបានដោយដួងចិត្ត ដូចជារសជាតិឆ្ងាញ់នៃចំណីអាហារដែលអាចទទួលដឹងបានដោយមាត់ដូច្នោះដែរ។

រាងកាយមិនអាចដឹងរសជាតិឆ្ងាញ់នៃចំណីអាហារដែលខ្លួនបរិភោគនោះឡើយ លើកលែងតែក្នុងពេលដែលគេមានសុខភាពល្អប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ ដួងចិត្តរបស់មនុស្ស នៅពេលដែលវាជ្រះស្រឡះពីជំងឺនៃទំនើងចិត្តដែលនាំឱ្យវង្វេង និងចំណង់តណ្ហាដែលត្រូវបានហាមឃាត់ គឺវានឹងទទួលបានរសជាតិផ្អែមល្ហែមនៃសេចក្តីជំនឿ។ តែនៅពេលណាដែលវាឈឺនិងទន់ខ្សោយ នោះវានឹងមិនទទួលបានរសជាតិផ្អែមល្ហែមនៃសេចក្តីជំនឿឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នឹងទទួលរងនូវភាពភាពងុបងល់ទៅតាមចំណង់តណ្ហា និងអំពើបាបដែលនាំទៅដល់ការបំផ្លិចបំផ្លាញ។

នៅពេលដែលមនុស្សពេញចិត្តនឹងរឿងអ្វីមួយ រឿងនោះនឹងក្លាយជារឿងងាយស្រួលសម្រាប់គេដោយគ្មានអ្វីដែលធ្វើឲ្យគេពិបាកនោះឡើយ ហើយគេនឹងរីករាយចំពោះអ្វីៗដែលទាក់ទងនឹងវា និងភាពរីករាយនោះនឹងជ្រាបចូលទៅក្នុងចិត្តរបស់គេ។ ក៏ដូចគ្នាដែរអ្នកមានជំនឿ នៅពេលដែលសេចក្តីជំនឿបានចូលទៅក្នុងដួងចិត្តរបស់គេ ការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះម្ចាស់របស់គេនឹងក្លាយជារឿងងាយស្រួលសម្រាប់គេ ចិត្តរបស់គេនឹងរីករាយចំពោះវា ហើយគ្មានអ្វីដែលធ្វើឲ្យគេពិបាកនោះឡើយ។