Skip to content

“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាឲ្យធ្វើល្អចំពោះអ្វីៗទាំងអស់។

អំពី អាពូយ៉ាក់ឡា ស្ហាត់ហ្ទាត ពិន អោស رضي الله عنه អំពីរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖

“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាឲ្យធ្វើល្អចំពោះអ្វីៗទាំងអស់។ ហេតុនេះ នៅពេលពួកអ្នកសម្លាប់ ចូរពួកអ្នកសម្លាប់ដោយល្អប្រសើរ។ ហើយនៅពេលពួកអ្នកសំឡេះសត្វ(ដើម្បីទទួលទាន) ចូរពួកអ្នកសំឡេះដោយល្អប្រសើរ។ ហើយចូរឲ្យម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកសំលៀងកាំបិតឲ្យមុត ហើយចូរឲ្យគេធ្វើយ៉ាងណាឲ្យសត្វនោះស្លាប់ដោយងាយស្រួលបំផុត”។

«إِنَّ اللهَ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا القِتْلَةَ، وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذِّبْحَةَ، وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ، وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ».

រាយការណ៍ដោយ មូស្លីម
ហាទីស្ហសហេស
ពន្យល់

ណាពី ﷺ លោកបានប្រាប់ថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាឲ្យធ្វើល្អចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ ហើយការធ្វើល្អ គឺសំដៅលើការដឹងពីឃ្លាំមើលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ជាប្រចាំទាំងក្នុងពេលគោរពសក្ការៈ ក្នុងពេលធ្វើទង្វើសប្បុរស និងការពារប្រការគ្រោះថ្នាក់ពីសត្វលោកទាំងឡាយ ហើយក្នុងចំណោមនោះ គឺការធ្វើល្អក្នុងការសម្លាប់ និងការសំឡេះសត្វ។ ការធ្វើល្អក្នុងការសម្លាប់នៅពេលអនុវត្តច្បាប់ជីវិតសងដោយជីវិត(គីសស្ស)៖ ដោយត្រូវជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រដែលងាយស្រួលនិងធូរស្រាល ហើយជាវិធីដែលធ្វើឲ្យគេស្លាប់លឿនបំផុត។ ការធ្វើល្អនៅពេលសំឡេះសត្វ(យកមកទទួលទាន)៖ ដោយត្រូវមានភាពទន់ភ្លន់ចំពោះសត្វទាំងនោះតាមរយៈការជ្រើសរើសឧបករណ៍សំឡេះដែលមុត មិនត្រូវសំលៀងកាំបិតឬឧបករណ៍សំឡេះនៅនឹងមុខសត្វដែលត្រូវសំឡេះនោះទាំងដែលវាកំពុងតែសម្លឹងមើល និងមិនត្រូវសំឡេះសត្វនៅពីមុខសត្វផ្សេងទៀតដែលត្រូវសំឡេះដែរនោះឡើយ។

មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ

ក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់ចំពោះសត្វលោកទាំងឡាយ។

ការធ្វើល្អនៅក្នុងការសម្លាប់ និងការសំឡេះ គឺត្រូវអនុលោមទៅតាមច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាម។

ភាពពេញលេញ និងការគ្របដណ្តប់នៃច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាមទៅលើរាល់ប្រការល្អទាំងឡាយដែលក្នុងចំណោមនោះ គឺក្តីមេត្តា និងភាពទន់ភ្លន់ចំពោះសត្វ។

ហាមឃាត់ពីការបំបែកសាកសពមនុស្សក្រោយពេលសម្លាប់ហើយ។

ហាមឃាត់រាល់ប្រការទាំងឡាយដែលជាការធ្វើទារុណកម្មលើសត្វ។

ឯកសារយោង

សហេស មូស្លីម (3/ 1548) (1955).

បន្ថែមទៀត (8)

التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثا النووية (ص38).

شرح الأربعين النووية.

لابن عثيمين (ص185).

فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين.

للعباد (ص65).

فتح الباري.

لابن حجر (9/ 644).

شرح النووي على مسلم (13/ 107).