Skip to content

هیچ‌یک از شما ایمان نمی‌آورد مگر آنکه خواسته و هوای نفسش تابع چیزی باشد که من آورده‌ام

از ابو‌محمد، عبدالله بن عمرو بن عاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«هیچ‌یک از شما ایمان نمی‌آورد مگر آنکه خواسته و هوای نفسش تابع چیزی باشد که من آورده‌ام.»

«لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعًا لِمَا جِئْتُ بِهِ».

آن را در کتاب الحجة با سند صحیح روایت کرده‌ایم.
حديث قال النووي: حديث صحيح
شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم روشن ساخت که انسان، مؤمنی با ایمان کامل نخواهد بود مگر آنکه محبت و خواسته‌هایش تابع آن چیزی باشد که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم از فرمان‌ها و نهی‌ها و دیگر امور آورده است؛ بدین معنا که آنچه را او فرمان داده دوست بدارد و از آنچه نهی کرده، ناخشنود و گریزان باشد.

از نکات این حدیث

این حدیث، قاعده‌ای است در ضرورت تسلیم شدن در برابر شریعت و فرمان‌برداری از آن.

این هشداری به انسان است که هر کس عقل یا عادت را بر آنچه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم آورده مقدم بدارد و بر اساس آن حکم کند، ایمان از او نفی شده است.

وجوب داور قراردادن شریعت در همهٔ امور، به دلیل فرمایش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم: «آنچه را که من آورده‌ام».

اینکه ایمان با طاعت افزایش می‌یابد و با گناه کاهش پیدا می‌کند.

منابع
بیشتر (5)

الحجة على تارك المحجة لأبي الفتح نصر بن إبراهيم المقدسي.

برقم (25).

فتح الباري لابن حجر (13/289).

جامع العلوم والحكم (3/1146).

شرح النووي على مسلم (1/77).