কিয়ামতৰ দিনা মানুহক নগ্নপদ, উলংগ অৱস্থাত, খতনাবিহীনভাৱে পুনৰুত্থিত কৰা হ'ব।

হাদীছটোত কিয়ামতৰ ভয়াৱহতা বৰ্ণিত হৈছে। সেইদিনা মানুহক নিজৰ আমলৰ হিচাপ-নিকাচৰ পৰা একোৱেই বিচ্যুত কৰিব নোৱাৰিব।

নিশ্চয় মানুহ কেৱল গাফিলতিৰ অৱস্থাতহে গুনাহত লিপ্ত হয়। যদি তেওঁ সেই সত্তাৰ মহিমা স্মৰণ কৰিলেহেঁতেন যাক সি অমান্য কৰিছে, বা তেওঁৰ শাস্তিৰ কথা ভাবিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁ এক পলক সময়ৰ বাবেও তেওঁৰ স্মৰণ, কৃতজ্ঞতা আৰু উত্তম ইবাদতৰ পৰা গাফিল নহ'লহেঁতেন। সেয়েহে কিয়ামতৰ দিনা তুমি দেখিবা যে, সকলোৱে নিজৰ বিষয়তে ব্যস্ত থাকিব, ইজনে সিজনলৈ চোৱাৰ সুযোগে নাপাব।

ৰাছুলুল্লাহ্ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ যুগত নাৰীসকল অত্যন্ত লজ্জাশীল আছিল। সেয়ে আঈশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাই যেতিয়া শুনিলে যে, নাৰী-পুৰুষ সকলোৱে উলংগ অৱস্থাতে একত্ৰিত হ'ব, তেতিয়া তেওঁ লাজৰ কথা স্মৰণ কৰি এই কথাৰ স্পষ্টীকৰণ বিচাৰিলে।

ছিন্ধীয়ে কৈছেঃ প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ বিষয়ত ব্যস্ত থাকিব, কোনেও কাৰো অৱস্থা সম্পৰ্কে অৱগত নাথাকিব। মহান আল্লাহে পৱিত্ৰ কোৰআনত কৈছেঃ "সেইদিনা সিহঁত প্ৰত্যকৰে হ’ব এনে এক গুৰুতৰ অৱস্থা যিটো তাক সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যস্ত ৰাখিব।" (ছুৰা আবাছাঃ ৩৭) সেয়ে কোনেও কাৰো লজ্জাস্থানৰ প্ৰতি লক্ষ্য নকৰিব।