จงเขียนต่อไป เพราะฉันขอสาบานต่อผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ไม่มีอะไรที่ออกมาจากมัน นอกจากว่ามันคือความจริงเท่านั้น!
จากอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ เราะฎิยัลลออันฮุมา กล่าวว่า:
ฉันเคยจดทุกสิ่งที่ฉันได้ยินจากท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อต้องการเก็บรักษามันไว้ แต่แล้วชาวกุเรชได้ห้ามฉัน โดยกล่าวว่า: "เจ้าบันทึกทุกสิ่งที่เจ้าได้ยินจากท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ทั้งที่ท่านเป็นมนุษย์ที่พูดด้วยความโกรธและความยินดีกระนั้นหรือ?" ดังนั้น ฉันจึงยุติการบันทึก และฉันได้เล่าเรื่องราวนั้นแก่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นท่านก็ชี้นิ้วไปที่ปากของท่านและกล่าวขึ้นว่า: "จงเขียนต่อไป เพราะฉันขอสาบานต่อผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ไม่มีอะไรที่ออกมาจากมัน นอกจากว่ามันคือความจริงเท่านั้น!"
كنتُ أكتبُ كلَّ شيءٍ أسمعُه من رسولِ الله صلَّى الله عليه وسلم أُريدُ حفْظَه، فنهتْني قريشٌ، وقالوا: أتكْتبُ كلَّ شيءٍ تَسمَعُه من رسول الله صلَّى الله عليه وسلم، ورسولُ الله صلَّى الله عليه وسلم بَشَرٌ يتكلَّمُ في الغضَبِ والرِّضا؟ فأمسَكتُ عن الكتاب، فذكرتُ ذلك لرسول الله صلَّى الله عليه وسلم، فأومأ بإصبَعِه إلى فيه، فقال: «اكتُبْ، فوالذي نفسي بيدِه، ما يَخرُجُ منه إلا حقٌّ».
ท่านอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า : ฉันเคยจดบันทึกทุกสิ่งที่ฉันได้ยินจากท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อฉันจะได้เก็บมันไว้เป็นลายลักษณ์อักษร แต่ผู้คนจากชาวกุเรชได้ห้ามฉันไว้ และกล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ซึ่งท่านพูด มีทั้งในสภาพที่พอใจและโกรธ และท่านอาจจะทำผิดพลาดไป ดังนั้นฉันจึงหยุดจากการบันทึก จากนั้นฉันก็บอกท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในสิ่งที่พวกเขาพูด และท่านก็ชี้นิ้วไปที่ปากของท่านแล้วกล่าวว่า: จงบันทึกต่อไป เพราะขอสาบานต่อผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ จะไม่มีอะไรออกมาจากมัน นอกจากความจริงเท่านั้นในทุกสถานการณ์ ทั้งในสภาพที่พอใจและโกรธ. และแท้จริงอัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงตรัสถึงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมว่า: (และเขาไม่พูดตามความปรารถนาของเขาอัลกุรอานมิใช่อื่นใดนอกจากเป็นโองการที่ถูกประทานลงมา)[ซูเราะฮ์ อันนัจม์ : 3-4]
...:
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จะได้รับการปกป้องจากความผิดพลาดในสิ่งที่ท่านถ่ายทอดจากพระเจ้าของท่าน ทั้งในสภาพที่พอใจและโกรธ
บรรดาเศาะฮาบะฮ์ มีความกระตือรือร้นที่จะรักษาและถ่ายทอดซุนนะฮ์
อนุญาตให้สาบานได้ แม้จะไม่เป็นการสาบานเพื่อผลประโยชน์ใดๆ ก็ตาม เช่น เพื่อเป็นการยืนยันในคำสั่ง
การบันทึกความรู้เป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้ความรู้ได้รับการเก็บรักษา
สุนัน อบูดาวูด (5/ 489) (3646).
เพิ่มเติม (1)
شرح سنن أبي داود للعباد (412/ 21).