ผู้ใดได้สาบานด้วยความซื่อสัตย์ ดังนั้นเขาผู้นั้นไม่ใช่พวกพ้องของเรา
จากบุรัยดะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
"ผู้ใดได้สาบานด้วยความซื่อสัตย์ ดังนั้นเขาผู้นั้นไม่ใช่พวกพ้องของเรา"
«مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ مِنَّا».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ห้ามและเตือนไม่ให้สาบานด้วยอะมานะฮ์ (ความซื่อสัตย์) และผู้ใดก็ตามที่กระทำสิ่งนั้น ถือว่าไม่ใช่พวกเรา
ห้ามการสาบานโดยสิ่งอื่นที่ไม่ใช่พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ ซึ่งรวมถึง: การสาบานด้วยอะมานะฮ์ (ความสื่อสัตย์) และถือเป็นการตั้งภาคีเล็ก
อัลอะมานะฮ์(ความซื่อสัตย์) นั้นครอบคลุมถึงการเชื่อฟัง การเคารพภักดี การดูแลทรัพย์สินที่ฝากไว้ การรักษาสิ่งของมีค่า และความปลอดภัย
การสาบานไม่สามารถทำได้ เว้นแต่โดยการสาบานต่ออัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง หรือด้วยพระนามหนึ่งพระนามใดของพระองค์ หรือโดยคุณลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งของพระองค์เท่านั้น
อัลค็อฏฏอบีย์ กล่าวว่า: ดูเหมือนว่าความไม่พอใจในเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะท่าน(นบี)ได้สั่งให้สาบานต่ออัลลอฮ์และด้วยคุณลักษณะของพระองค์เท่านั้น ในขณะที่ 'ความซื่อสัตย์' ไม่ใช่คุณลักษณะของพระองค์ แต่มันเป็นคำสั่งหนึ่งในคำสั่งของพระองค์และเป็นข้อบังคับหนึ่งในข้อบังคับของพระองค์ ดังนั้นจึงถูกห้ามเนื่องจากอาจเป็นการทำให้ความซื่อสัตย์มีความเท่าเทียมกับพระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและทรงสูงส่ง
สุนัน อบูดาวูด (5/ 155) (3253).
มุสนัดอิหม่ามอะห์มัด (38/ 82) (22980).
เพิ่มเติม (12)
نزهة المتقين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 1166).
بهجة الناظرين.
لسليم الهلالي (3/ 201).
مشكاة المصابيح.
للتبريزي (2/ 1020).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (6/ 452).
معالم السنن.
للخطابي (4/ 46).
سبل السلام.
الصنعاني (2/ 550 ).