Skip to content

„Кој ќе се заколне во аманетот (поверливоста) тој не е од нас.“

Бурејде, Аллах нека е задоволен со него, пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:

„Кој ќе се заколне во аманетот (поверливоста) тој не е од нас.“

«مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ مِنَّا».

Го бележат Ебу Давуд и Ахмед
Автентичен
Објаснување

Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, забранил и предупредил против заклетвата со аманетот, и рекол дека оној што ќе го стори тоа, не е од нас.

Од придобивките на хадисот

Заколнувањето со нешто друго освен во Севишниот Аллах е забрането. Во тоа спаѓа и заклетвата со аманетот, и се смета за мал ширк.

Зборот аманет ги опфаќа покорноста, ибадетот, доверените предмети, парите и давањето сигурност.

Заклетвата е валидна само доколку е дадена во името на Аллах, со едно од Неговите имиња или со некое од Неговите својства.

Ел-Хатаби рекол: „Причината за оваа забрана може да биде тоа што е наредено да се заколнува само во Аллах и во Неговите својства, а аманетот не е едно од Неговите својства, туку спаѓа во Неговите наредби и прописи. Затоа беше забрането, за да не се изедначи аманетот со Аллаховите имиња и својства.“

Референци

Сунен Ебу Давуд (5/ 155) (3253).

Муснед на Ахмед ибн Ханбел (38/ 82) (22980).

Повеќе... (12)

نزهة المتقين.

لمجموعة من الباحثين (2/ 1166).

بهجة الناظرين.

لسليم الهلالي (3/ 201).

مشكاة المصابيح.

للتبريزي (2/ 1020).

شرح رياض الصالحين.

لابن عثيمين (6/ 452).

معالم السنن.

للخطابي (4/ 46).

سبل السلام.

الصنعاني (2/ 550 ).