Skip to content

"Ҳар масткунандае май аст ва ҳар масткунанда ҳаром аст ва ҳар кас дар дунё май нӯшад ва дар ҳоли гирифтории он бимирад ва тавба накарда бошад, дар охират онро наменӯшад".

Аз Ибни Умар (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:

"Ҳар масткунандае май аст ва ҳар масткунанда ҳаром аст ва ҳар кас дар дунё май нӯшад ва дар ҳоли гирифтории он бимирад ва тавба накарда бошад, дар охират онро наменӯшад".

«كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة».

Ривояти Муслим ва Бухорӣ охирин ҷумлаи онро овардааст
Саҳеҳ
Шарҳ

Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён намуданд, ки ҳар чизе, ки ақли одамиро хира кунад ва аз байн бибарад майи масткунанда аст, чи нӯшиданӣ бошад, чи хурданӣ ва чи бӯйиданӣ ё навъҳои дигар. Аллоҳ Таъоло ҳар он чи ақлро аз байн бибарад ҳаром сохта ва аз он наҳй кардааст, кам бошад ё зиёд. Ва ҳар касе яке аз анвоъи ин масткунандаҳоро бинӯшад ва бар ин кор мудовимат дошта бошад ва тавба накарда бимирад, сазовори ҷазои илоҳӣ аст, ки аз нӯшидани он дар биҳишт маҳрум шавад.

Аз фоидаҳои ҳадис

Сабаби таҳрими май, масткунанда буданаш аст. Бинобар ин, ҳар чизе, ки маст кунад - аз ҳар ҷинсе бошад - ҳаром аст.

Аллоҳ Таъоло майро ҳаром кардааст. Аз сабаби он ки дар он зарар ва бадиҳои бузург мавҷуд аст.

Шароб нӯшидан дар биҳишт нишонаи ҳаловати комил ва саодати комил аст.

Касе, ки дар дунё аз нӯшидани шароб даст накашад, Худованд ӯро дар биҳишт аз нӯшидани он маҳрум мекунад, пас подош аз ҷинси амал аст.

Ташвиқ барои оғоз кардани тавба аз гуноҳҳон пеш аз марг.

Манбаъҳо

Саҳеҳ Бухорӣ (7/ 104) (5575).

Саҳеҳ Муслим (3/ 1587) (2003).

Бештар (15)

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (8/ 519).

فتح ذي الجلال والاكرام بشرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (5/ 418).

توضِيحُ الأحكَامِ مِن بُلوُغ المَرَام.

للبسام (6/ 307).

معالم السنن.

وهو شرح سنن أبي داود.

للخطابي (4/ 264).

الفتح الرباني لترتيب مسند الإمام أحمد بن حنبل الشيباني.

للساعاتي (16/ 116).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

للمناوي (5/ 30).

مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.

لعلي القاري (6/ 2382).