Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Allahu thotë: "Çdo vepër e birit të Ademit është për të, përveç agjërimit, i cili është për Mua dhe Unë shpërblej për të. Agjërimi është mburojë, andaj, ditën që dikush agjëron, të mos thotë fjalë të ndyta e as të mos bërtasë. Nëse dikush e shan ose e sulmon, le të thotë: "Unë jam agjërues!" Betohem në Atë, në Dorën e të Cilit është shpirti i Muhamedit, se era e gojës së agjëruesit është më e mirë tek Allahu sesa era e myshkut. Agjëruesi i ka dy gëzime që i përjeton: gëzohet kur të bëjë iftar dhe gëzohet kur ta takojë Zotin për agjërimin e tij.”

“Një njeri i verbër erdhi te Profeti ﷺ dhe i tha: “O i Dërguari i Allahut, nuk kam askënd të ma tregojë rrugën për në xhami.” Pastaj kërkoi nga i Dërguari i Allahut ﷺ ta lejojë të falet në shtëpi. Profeti ﷺ ia lejoi, mirëpo, kur ai mori të kthehej, Profeti ﷺ i tha: “A e dëgjon ezanin për namaz?” Ai iu përgjigj: “Po.” Profeti ﷺ i tha: “Përgjigjju, pra!”

"Një njeri hyri në xhami ditën e xhumasë, nga një derë që ishte në drejtim të shtëpisë që ishte shitur për shlyerjen e borxhit (të Omerit), ndërsa i Dërguari i Allahut  ﷺ ishte në këmbë duke mbajtur hytben. Ai u kthye drejt të Dërguarit të Allahut  ﷺ duke qëndruar në këmbë dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, na u shkatërrua pasuria dhe na u ndërprenë rrugët, lutju Allahut të na lëshojë shi!" Atëherë, i Dërguari i Allahut  ﷺ i ngriti duart e tij, pastaj tha: “O Allah, na lësho shi! O Allah, na lësho shi! O Allah, na lësho shi!” Enesi tha: "Pasha Allahun, ne nuk shihnim në qiell asnjë re apo copëz reje, dhe mes nesh e kodrës së Selit nuk kishte asnjë shtëpi apo ndërtesë." Më pas, nga pas saj doli një re e madhe sa një mburojë. Kur u gjend në mes të qiellit u shpërnda, e pastaj lëshoi shi. Pasha Allahun, nuk e pamë diellin për gjashtë ditë. Pastaj, një njeri hyri nga po ajo derë të xhumanë, ndërsa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte në këmbë duke mbajtur hytben. Ai u kthye drejt tij duke qëndruar në këmbë dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, na u shkatërrua pasuria dhe na u ndërprenë rrugët, lutju Allahut ta ndalë atë nga ne!" Atëherë, i Dërguari i Allahut ﷺ i ngriti duart e tij, pastaj tha: “O Allah, rreth nesh, e jo mbi ne! O Allah, mbi kodra dhe male, në thellësitë e luginave dhe aty ku mbijnë pemët!” Atëherë, shiu pushoi, dhe ne dolëm e po ecnim në diell." Sheriku tha: E pyeta Enes bin Malikun: "A ishte po ai njeriu i parë?" Ai m'u përgjigj: "Nuk e di."

kur i Dërguari i Allahut ﷺ e fillonte namazin, i ngrinte duart paralelisht me supet. Pastaj, kur bënte tekbirin për ruku dhe kur ngrihej nga rukuja, sërish i ngrinte duart, sikurse në fillim, dhe thoshte: "Semiallahu limen hamideh, rabbena ue lekel hamd." Ndërkaq, në sexhde, nuk i ngrinte duart.

"Besëlidhja ndërmjet nesh dhe atyre është namazi. Andaj, ai që e lë namazin, ka rënë në kufër (mosbesim)."

“Ai që ngre armët kundër nesh nuk është prej nesh.”

“Urdhërojini fëmijët tuaj të falen që në moshën shtatë vjeçe e disiplinojini ata nëse nuk falen në moshën dhjetë vjeçe dhe ndajini në shtretër të veçantë.”

"Nuk ka namaz kur shtrohet ushqimi e as nën presionin e nevojave fiziologjike."