Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Sikur të mos më dukej e rëndë për besimtarët, - Zuhejri thotë: për umetin tim, - do t'i urdhëroja ta përdorin misvakun për çdo namaz.”

“Teksa ishim në shpellë (me të Dërguarin), pashë këmbët e idhujtarëve sipër kokave tona, andaj thashë: “O i Dërguari i Allahut, sikur ndonjëri prej tyre të shikojë te këmbët e veta, do të na shohë, meqë jemi përfundi këmbëve të tyre.” Ai tha: “Çfarë mendon, ti, o Ebu Bekër, për dy persona, i treti i të cilëve është Allahu?”

se, sa herë që teshtinte i Dërguari i Allahut ﷺ, vendoste në gojën e tij dorën ose rrobën, me to e zvogëlonte ose e ulte zërin.

"Unë nuk jam dërguar si mallkues, por jam dërguar si mëshirë."

“Kur vdiq i Dërguari i Allahut ﷺ, nuk la as dërhem e as dinar, as rob e as robëreshë, asgjë tjetër përveç mushkës së tij të bardhë, armëve të veta, si dhe një truall që e kishte lënë vakëf.”

"Këshilla më e shpeshtë e të Dërguarit të Allahut ﷺ, kur iu afrua vdekja, ishte: “Kujdesuni për Namazin dhe ata që i keni nën përgjegjësi! Kujdesuni për Namazin dhe ata që i keni nën përgjegjësi!" I Dërguari i Allahut ﷺ vazhdoi ta përsëriste këtë, derisa gjoksi i tij po gufonte me të dhe gjuha e tij mezi arrinte ta shqiptonte."

“Disa prej shokëve të Profetit ﷺ i pyetën gratë e tij për adhurimin e tij në vetmi, e dikush tha: “Nuk do të martohem.” Dikush tjetër tha: “Nuk do të ha mish.” Një tjetër tha: “Nuk do të fle në shtrat.” Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ, pasi e falënderoi dhe e lavdëroi Allahun, tha: “Ç'është puna e disave që thanë kështu e ashtu? Unë falem (natën) dhe fle, agjëroj dhe ha, e edhe martohem me gra. Ai që e kundërshton Sunetin tim, nuk është prej meje.”

"Të Dërguarit të Allahut ﷺ i zbriti shpallja duke qenë në moshën dyzetvjeçare. Në Mekë qëndroi trembëdhjetë vjet, pastaj u urdhërua të bëjë hixhret për në Medinë, ku qëndroi dhjetë vjet dhe vdiq."