Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«مرده های خود را (که در حال جان کندن باشند) به: لا اله الا الله) تلقین کنید».

«أسْرِعُوا بالجَنَازَةِ، فَإنْ تَكُ صَالِحَةً، فَخَيرٌ تُقَدِّمُونَهَا إِلَيْهِ، وَإنْ تَكُ سِوَى ذَلِكَ، فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ». «جنازه را هرچه زودتر (برای غسل دادن و خاک سپاری) آماده کنيد؛ اگر نيکوکار باشد، پس خيری است که او را زودتر به آن می رسانيد، و اگر جز اين باشد، شرّی است که آن را از گردن خود برمی داريد».

«لعنت الله بر یهود و نصاری که قبرهاى پیامبران شان را به مسجد تبدیل کردند»، ام المومنین عایشه رضی الله عنها می گوید: اگر این مساله مطرح نبود، قبر ایشان آشکار می شد؛ اما ترس مسجد شدن قبر وجود داشت.

ابوموسی دچار درد شدیدی شد، پس بی هوش شد در حالی که سرش در دامان زنی از خانواده اش بود، و توان پاسخ دادن را نداشت، چون به هوش آمد گفت: از کسانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم بیزار است من نیز بیزار هستم، رسول الله صلی الله علیه وسلم از زنانی كه (هنگام مصيبت) با صدای بلند گريه می كنند و موهای سرشان را می كَنَند و گريبان چاک می کنند، بیزار است.

«هرگاه انسان بمیرد تمام اعمالش قطع می‌شود بجز سه مورد: صدقه جاریه، و علمی که سود می‌رساند، و یا فرزند صالحی که برای او دعا کند».

ما (زنان) از شرکت در تشييع جنازه منع شديم؛ اما (اين منع - همانند منع از محرمات) شديد نبود.

یکی از دختران پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) رحلت فرمود، پیامبر (صلی الله علیه وسلم) بیرون آمدند و فرمودند: «او را سه بار، یا پنج بار، یا بیشتر از آن -اگر لازم دیدید- با آب و برگ سدر غسل دهید، و در آب پایانی کافور -یا مقداری کافور- بیفزایید، و هنگامی که کارتان به پایان رسید، مرا آگاه سازید»، ام عطیه گوید: هنگامی که کار غسل را به پایان بردیم، آن حضرت را آگاه کردیم، ایشان کمرپیچ (لحاف) خود را برای ما فرستادند و فرمودند: «او را با این کفن کنید»، وی افزود: ما موهای سر او را به سه گیسو بافتیم.

«هرگاه الله متعال فیصلۀ مردن بنده‌ای را در سرزمینی بکند حاجت او را در آنجا قرار می دهد».