«طعم ایمان را کسی چشیده که الله را به پروردگاری، و اسلام را به دین، و محمد را به پیامبری پذیرفته باشد».
از عباس بن عبدالمطلب رضی الله عنه روایت است که او از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنید که می فرمودند:
«طعم ایمان را کسی چشیده که الله را به پروردگاری، و اسلام را به دین، و محمد را به پیامبری پذیرفته باشد».
«ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا».
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهند، مؤمنی كه در ایمانش صادق باشد، و قلبش به آن مطمئن باشد، گشایش، انبساط، شادی، شیرینی و لذت نزدیک بودن به الله متعال را در قلب خود می یابد، اگر او به سه چیز راضی باشد: اول: به پروردگار بودن الله راضی باشد، و آن طوریست که دلش از آنچه از جانب الله متعال بر حسب مقتضیات الهی به او می رسد سینه اش فراخ و خشنود باشد، از قبیل تقسیم ارزاق و احوال، و در دل خود پیرامون آنها ایرادی نمی گیرد، و جز الله متعال، پروردگاری نمی طلبد. دوم: راضی بودن به اسلام بگونۀ دین، این که دلش در قبال مسئولیت ها و واجباتی که در اسلام هست گشاده و خشنود باشد، و در راهی جز راه اسلام سعی نکند. سوم: به پیامبری محمد صلی الله علیه وسلم راضی باشد، این که دلش گشاده و خشنود باشد با همه موارد او كه آورده است بدون تردد و شک، و راهی را تعقیب ننماید مگر آنچه که موافق دستور او صلی الله علیه وسلم باشد.
ایمان شرینی و طعمی دارد که با قلب ها چشیده می شود، چنانچه شرینی خوردنی و نوشیدنی با دهن چشیده می شود.
جسم شیرینی غذا و نوشیدنی را نمییابد، مگر زمانی که سالم و صحتمند باشد، همچنین اگر دل از بیماری هوسهای گمراه کننده و شهوت های حرام پاک باشد، شیرینی ایمان را مییابد، پس هرگاه بیمار و ناسالم گردید شرینی ایمان را نمی یابد، بلکه ممکن است در آن هوس ها و گناهانی قرار گیرد که سبب هلاکت او گردد.
اگر انسان به چیزی راضی شود و آن را نیک بپندارد، کارش برایش آسان می شود، و هیچ چیز بر او دشوار نمی باشد، و به هر آنچه که انجام می دهد خوشحال می باشد، و گشاده رویى اش با دلش آمیخته می شود، مومن همینگونه است هرگاه ایمان در قلبش وارد شود، طاعت پروردگارش برایش آسان شده و روحش از آن لذت می برد، و رنجش ها بر او سختی نمی کند.
ابن قیم می گوید: این حدیث مشتمل بر رضامندی به ربوبیت و الوهیت او سبحانه و تعالی است، و رضامندی از رسولش و گردن نهادن در برابر اوست، و رضایت به دین او و تسلیم شدن در برابر آن است.
بیشتر (3)
صحیح مسلم. (1/ 62) (34).
البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (2/ 11).
إكمال المعلم بفوائد مسلم (1/ 270).
استناد شده در کتابها
7 کتابهابیشتر (7)
- التوحيد في ضوء عقيدة الإمام الشافعي رحمه الله ونصوصه ومروياته" ذاق طعم الإيمان من رضي بالله ربا، وبالإسلام دينا، وبمحمد رسولا ".([139])
- الخطب المنبريةموسوعة الخطب المنبرية (القسم الأول)«ذَاقَ طَعْمَ الإِيمَانِ مَن رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ ﷺ رَسُولًا»
- الله -جل جلاله- أنيس المحبين وملاذ القاصدين«ذَاقَ طَعْمَ الإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُوْلًا»
- المناهج التعليمية - الصف الثانيمادة التوحيد - الصف الثاني«ذَاقَ طَعْمَ الإيمَانِ مَن رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ ﷺ نَبِيًّا» [5].
- تحفة الأخيار تحفة الأخيار (ببيان جملة نافعة مما ورد في الكتاب والسنة من الأدعية والأذكار)«ذَاقَ طَعْمَ الإِْيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالإِْسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا» [45].
- خطب تعظيم قدر الصلاة" ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا"
- مجموعة زاد التربية الإسلامية (2)1«ذَاقَ طَعْمَ الإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بالله رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا»