Skip to content

«دو رفتار در ميان مردم رواج دارد که هر دو از مصادیق کفر است: طعنه زدن در نسب و نوحه گری بر مُرده».

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«دو رفتار در ميان مردم رواج دارد که هر دو از مصادیق کفر است: طعنه زدن در نسب و نوحه گری بر مُرده».

«اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ».

مسلم روایت کرده است.
حديث صحيح
توضیح

رسول الله صلى الله عليه وسلم خبر می دهند که دو رفتار در میان مردم استمرار خواهد داشت که هردو از اعمال کفار و اخلاق جاهلیت می باشند؛ و آنها: اول: عیبجویی در نسب های مردم و تحقیر، و تکبر بر آنان می باشد. دوم: بلند کردن صدا به هنگام مصیبتِ از دست دادن کسی به علت نارضایتی از تقدیر می باشد، و یا پاره كردن لباس از شدت مصیبت.

از فوائد حدیث

تشویق به فروتنی و عدم تکبر بر مردم.

وجوب صبر بر مصیبت و عدم نارضایتی.

این اعمال کفر اصغر است، و هر کس آن را که یکی از شاخه های کفر است انجام دهد کافر نمی شود که سبب خروج او از اسلام شود، تا این که به سبب آن کفر اکبر را انجام دهد.

نهی اسلام از هر آنچه سبب تفرقه میان مسلمانان می شود از قبیل طعنه زدن در نسب ها و غیره.

منابع
بیشتر (7)

صحیح مسلم. (1/ 82) (67).

كتاب التوحيد.

للإمام محمد بن عبد الوهاب (ص96).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص279).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

للقرعاوي (ص315).