„,Кој со лажно колнење ќе го присвои правото на некој муслиман, Аллах му го наредил Огнот (како казна) и му го забранил Џенетот.‘ Еден човек прашал: ,О Аллахов пратенику, дури и ако е нешто безначајно?‘ Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, одговорил: ,Дури и ако е гранче од дрвото арак.‘“

Треба да се внимава да не се присвојува неправедно туѓото право и да се вратат правата на нивните сопственици, без разлика колку и да се мали. Пресудата на судијата, ако е донесена врз основа на погрешен увид, не го прави дозволено она што не му припаѓа на човекот.

Ен-Невеви рекол: „Забраната за присвојување на индивидуалните права на муслиманите е строго нагласена, и нема разлика дали правото е големо или мало, бидејќи Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, рекол: ,Дури и ако се работи за гранче од дрвото арак.‘“

Ен-Невеви рекол: „Оваа казна се однесува на оној кој неправедно го присвоил правото на муслиманот и умрел без да се покае. А оној што ќе се покае, жали за тоа што го направил, ќе му го врати правото на сопственикот, ќе побара прошка од него и цврсто одлучи дека нема да се врати на тоа – нему му е простен гревот.“

Ел-Кади рекол: „Спомнувањето на муслиманот е затоа што токму на него се однесуваат шеријатските наредби и најчесто тој е обврзан со шеријатските прописи – а не затоа што немуслиманот е исклучен од ова. Напротив, прописот важи и за него.“