«هر کس با سوگند خود، حقِ مرد مسلمانی را پایمال کند، خداوند آتش را بر او واجب و بهشت را بر او حرام کرده است». پس مردی به ایشان گفت: ای رسول خدا، هرچند چیز ناچیزی باشد؟ فرمودند: «هرچند شاخه‌ای از درخت اراک (مسواک) باشد».

برحذر بودن از گرفتن حقوق دیگران، و اهتمام به ادای آن به صاحبانش هرچقدر هم که کم باشد، و اینکه حکمِ اشتباهِ قاضی، چیزی را که برای انسان نیست، برایش حلال نمی‌کند.

نووی گفته است: [در این حدیث] شدت حرام بودن حقوق مسلمانان [آمده است]، و اینکه میان حقِ کم و زیاد تفاوتی نیست؛ به دلیل این سخن پیامبر صلی الله علیه و سلم که: «هرچند شاخه‌ای از درخت اراک باشد».

نووی گفته است: این مجازات برای کسی است که حق مسلمانی را پایمال کند و قبل از توبه بمیرد. اما کسی که توبه کند و از کارش پشیمان شود و حق را به صاحبش بازگرداند و از او حلالیت بطلبد و عزم کند که دیگر بازنگردد، گناه از او ساقط شده است.

قاضی گفته است: اختصاص دادن [حق به] مسلمان به این دلیل است که آنان مخاطبان [اصلی] و عموم تعامل‌کنندگان در شریعت بوده‌اند، نه اینکه [حق] غیرمسلمان برخلاف آن باشد، بلکه حکم او در این مورد، همان حکم [مسلمان] است.