Skip to content

„Секое опојно средство е алкохол и секое опојно средство е харам. Кој ќе пие алкохол на овој свет и умре зависен од него, без да се покае, нема да го пие на идниот свет.“

Ибн Омер, Аллах нека е задоволен со него, пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:

„Секое опојно средство е алкохол и секое опојно средство е харам. Кој ќе пие алкохол на овој свет и умре зависен од него, без да се покае, нема да го пие на идниот свет.“

«كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة».

Го бележи Муслим, а Бухари ја бележи неговата последна реченица
Автентичен
Објаснување

Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, објаснил дека сè што го заматува и ограничува разумот се смета за опојно средство, без разлика дали се консумира преку пиење, јадење, вдишување или на друг начин. Секое средство што опива и го нарушува разумот е забрането од Возвишениот Аллах и е строго забрането, без оглед на тоа дали се користи во мала или голема количина. Дополнително, било нагласено дека секој кој ќе пие каков било вид на тие опојни средства и ќе продолжи со тоа без да се покае, сè до смртта, ќе биде казнет од Аллах и ќе биде лишен од можноста да ги пие во Џенетот.

Од придобивките на хадисот

Причината за забраната на алкохолот лежи во неговата опојност, така сè што предизвикува опивање, без разлика на видот, е забрането.

Возвишениот Аллах го забранил алкохолот поради големите штети и зла што произлегуваат од него.

Пиењето алкохол во Џенетот е дел од совршеното задоволство и потполната благодат.

Оној кој не се воздржува од пиењето алкохол на овој свет, Аллах ќе го лиши од можноста да го пие во Џенетот, бидејќи наградата или казната се во согласност со делата.

Се нагласува важноста на брзањето со покајание за гревовите пред доаѓањето на смртта.

Референци

Сахих Ел-Бухари (7/ 104) (5575).

Сахих Муслим (3/ 1587) (2003).

Повеќе... (15)

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (8/ 519).

فتح ذي الجلال والاكرام بشرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (5/ 418).

توضِيحُ الأحكَامِ مِن بُلوُغ المَرَام.

للبسام (6/ 307).

معالم السنن.

وهو شرح سنن أبي داود.

للخطابي (4/ 264).

الفتح الرباني لترتيب مسند الإمام أحمد بن حنبل الشيباني.

للساعاتي (16/ 116).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

للمناوي (5/ 30).

مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.

لعلي القاري (6/ 2382).