٦٦ : ١٢
وَمَرۡيَمَ ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَ ٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتۡ بِكَلِمَٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِۦ وَكَانَتۡ مِنَ ٱلۡقَٰنِتِينَ
وە(بە) مەریەمی کچی عیمران (نموونە دەھێنێتەوە) ئەوەی کە داوێنێ خۆی پاك ڕاگرت، ئەوسا ئێمە فوومان پیاکرد لەڕۆحێك کە خۆمان دروستمان کردووە وە باوەڕی ھێنا بوو بە ووتەکانی پەروەردگاری خۆی وکتێبەکانی وە لەڕیزی گوێڕایەڵ وفەرمانبەرداراندا بوو