((خودایێ مه‌زن گۆت: من نڤێژ (ئانكو سووڕه‌تا فاتیحه‌) د ناڤبه‌را خۆ و عه‌بدێ خۆ دا كرییه‌ دوو پشك، و بۆ عه‌بدێ منه‌ چ تشتێ ئه‌و بخوازیت

ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت:

((خودایێ مه‌زن گۆت: من نڤێژ (ئانكو سووڕه‌تا فاتیحه‌) د ناڤبه‌را خۆ و عه‌بدێ خۆ دا كرییه‌ دوو پشك، و بۆ عه‌بدێ منه‌ چ تشتێ ئه‌و بخوازیت. ڤێجا ئه‌گه‌ر عه‌بدی گۆت: {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}، خودایێ مه‌زن دبێژیت: عه‌بدێ من حه‌مد و سوپاسییا من كر. ئه‌گه‌ر گۆت: {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}، خودایێ مه‌زن دبێژیت: عه‌بدێ من په‌سن و مه‌دحێن من كرن. ئه‌گه‌ر گۆت: {مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}، خودێ دبێژیت: عه‌بدێ من ئه‌ز ب مه‌زن دانام -و جاره‌كێ ژی گۆت: عه‌بدێ من كارێ خۆ ب من سپارد-، ڤێجا ئه‌گه‌ر گۆت: {إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}، خودێ دبێژیت: ئه‌ڤه‌ د ناڤبه‌را من و عه‌بدێ مندایه‌ و بۆ عه‌بدێ منه‌ چ تشتێ ئه‌و بخوازیت. ڤێجا ئه‌گه‌ر گۆت: {اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلا الضَّالِّينَ}، خودێ دبێژیت: ئه‌ڤه‌ بۆ عه‌بدێ منه‌ و بۆ عه‌بدێ منه‌ چ تشتێ ئه‌و بخوازیت)).

«قَالَ اللهُ تَعَالَى: قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ: {الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}، قَالَ اللهُ تَعَالَى: حَمِدَنِي عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ: {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}، قَالَ اللهُ تَعَالَى: أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ: {مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}، قَالَ: مَجَّدَنِي عَبْدِي، -وَقَالَ مَرَّةً: فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي-، فَإِذَا قَالَ: {إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}، قَالَ: هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ: {اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ، صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلا الضَّالِّينَ}، قَالَ: هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ».