Skip to content

“ការបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះលោកិយនេះ នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងស្រលាញ់មកចំពោះអ្នក។ ហើយបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះរបស់ដែលមនុស្សមាន នោះមនុស្សនឹងស្រលាញ់អ្នក”។

អំពី អាពូអាល់អាប់ហ្ពាស សះល៍ ពិន សាអាត់ អាស្សាអ៊ីទី رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ មានបុរសម្នាក់បានមកជួបណាពី ﷺ ហើយនិយាយថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! សូមលោកប្រាប់ខ្ញុំពីទង្វើមួយដែលកាលណាខ្ញុំធ្វើវាទៅ នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្រលាញ់ខ្ញុំ ហើយមនុស្សក៏ស្រលាញ់ខ្ញុំដែរ។ ពេលនោះ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖

“ការបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះលោកិយនេះ នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងស្រលាញ់មកចំពោះអ្នក។ ហើយបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះរបស់ដែលមនុស្សមាន នោះមនុស្សនឹងស្រលាញ់អ្នក”។

«ازْهَدْ فِي الدُّنْيَا يُحِبُّكَ اللَّهُ، وَازْهَدْ فِيمَا عِنْدَ النَّاسِ يُحِبُّكَ النَّاسُ».

រាយការណ៍ដោយ អ៊ិពនូម៉ាហ្ជះ និងអ្នកផ្សេងទៀត តាមរយៈបណ្តាញអ្នករាយការណ៍ល្អ(សាណាត់ហាសាន់)
អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ ហាទីស្ហហាសាន់
ពន្យល់

មានបុរសម្នាក់បានសុំឲ្យណាពី ﷺ ណែនាំ ចង្អុលបង្ហាញរូបគេពីទង្វើមួយដែលកាលណារូបគេធ្វើវាទៅ នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងស្រលាញ់ទៅចំពោះរូបគេ ហើយមនុស្សលោកក៏ស្រលាញ់ទៅចំពោះរូបគេដែរ។ ពេលនោះ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់បុរសនោះថា៖ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងស្រឡាញ់អ្នក នៅពេលដែលអ្នកការបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះលោកិយ ហើយនិងអ្វីដែលគ្មានប្រយោជន៍ដល់អ្នកនៅបរលោក ព្រមទាំងបោះបង់នូវអ្វីដែលអាចផ្តល់នូវគ្រោះថ្នាក់ចំពោះសាសនារបស់អ្នក។ ហើយមនុស្សលោកនឹងស្រលាញ់អ្នក នៅពេលដែលអ្នកលះបង់លោកិយឲ្យទៅពួកគេ ពីព្រោះ ជាធម្មជាតិរបស់ពួកគេ គឺស្រឡាញ់លោកិយ។ ជនណាហើយដែលប្រជែងនឹងពួកគេចំពោះលោកិយ នោះពួកគេនឹងស្អប់ជននោះ។ តែបើជនណាបោះបង់លោកិយឲ្យទៅពួកគេ នោះពួកគេនឹងស្រឡាញ់ជននោះ។

មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ

បញ្ជាក់ពីឧត្តមភាពនៃការបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះលោកិយ ពោលគឺការលះបង់នូវអ្វីដែលគ្មានប្រយោជន៍ដល់ខ្លួននៅបរលោក។

"الزهد" គឺមានកម្រិតខ្ពស់ជាង " الورع" ពីព្រោះ" الورع" គឺបោះបង់នូវអ្វីដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់។ ចំណែកឯ"الزهد"វិញ គឺបោះបង់នូវអ្វីដែលគ្មានប្រយោជន៍សម្រាប់បរលោក។

អាស្ស៊ិនទី បាននិយាយថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ លោកិយ គឺជាទីស្រឡាញ់ចំពោះមនុស្ស។ ដូចនេះ បុគ្គលណាដែលប្រជែងនឹងពួកគេក្នុងលោកិយ ជននោះនឹងក្លាយជាបុគ្គលដែលគេស្អប់ទៅតាមកម្រិតនៃការប្រជែងនោះ។ តែបុគ្គលណាដែលបោះបង់ពួកគេ និងរបស់ដែលពួកគេស្រឡាញ់ ជននោះនឹងក្លាយជាមនុស្សដែលជាទីស្រឡាញ់ក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេអាស្រ័យទៅតាមកម្រិតនៃការលះបង់នោះ។

ឯកសារយោង

ស៊ូណាន់ អ៊ិពនូម៉ាហ្ជះ (5/ 225) (4102).

បន្ថែមទៀត (7)

ហាទីស្ហសែសិបរបស់អ៊ីម៉ាំអាន់ណាវ៉ាវី (ص118) (ح31).

التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية (ص73).

فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين (ص111).

الفوائد المستنبطة من الأربعين النووية.

للشيخ عبد الرحمن البراك (ص87).

الأحاديث الأربعون النووية وعليها الشرح الموجز المفيد.

لعبد الله بن صالح المحسن (1/61).