Skip to content
النِّسَاء /

Ayah 97

4 : 97

Ayah 97 of النِّسَاء (4 : 97). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

النِّسَاء Mga Ayah 176
4 : 97

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ ظَالِمِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمۡۖ قَالُواْ كُنَّا مُسۡتَضۡعَفِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ قَالُوٓاْ أَلَمۡ تَكُنۡ أَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٗ فَتُهَاجِرُواْ فِيهَاۚ فَأُوْلَٰٓئِكَ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَسَآءَتۡ مَصِيرًا

Sa dihang gidakop sa mga anghel ang mga kalag niadtong nakasala sa ilang mga kaugalingon—sila mga anghel nangutana kanila, “Unsang kahimtang ka kadautang?” sila motubag, "Kami gidaugdaug sa yuta." Ang mga manulonda motubag, "Dili ba ang yuta ni Allah igo alang kanimo sa paglalin?" Sila mao ang makabaton sa Impiyerno ingon nga ilang puluy-anan—unsa kadautan nga destinasyon!