Skip to content
البَقَرَة /

Ayah 126

2 : 126

Ayah 126 of البَقَرَة (2 : 126). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

البَقَرَة Mga Ayah 286
2 : 126

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

Ug (hinumdomi) sa dihang si Abraham nag-ampo: (O Allah) akong Ginoo, himoa kining (Makkah) nga usa ka luwas nga lungsod, ug hatagi ang mga katawhan niini og mga bunga - alang sa bisan kinsa kanila nga nagtuo sa Allah ug sa Katapusan nga Adlaw. (Ang Allah) miingon: Ug bisan kinsa nga mulimod (sa Kamatuoran), Ako mohatag kaniya og kalipay sa hamubo nga panahon, unya pagkahuman, Ako modala kaniya ngadto sa silot sa Kalayo; Pagkadaotan nga kapadulngan.