মোৰ ওপৰত এনেকুৱা আয়াত অৱতীৰ্ণ হৈছে, যিটো গোটেই পৃথিৱীতকৈ মোৰ ওচৰত অধিক প্ৰিয়।

ছাদীয়ে এই আয়াত "ইন্না ফাতাহনা লাকা ফাতহাম মুবীনা" (ছুৰা আল-ফাতাহ: ১)ৰ তফছীৰত কৈছে যে, ইয়াত উল্লেখ কৰা বিজয়টো হৈছে ছুলাহ-এ-হুদাইবিয়া। ইয়াত সেই সময়ৰ কথা উল্লেখ হৈছে, যেতিয়া মুশ্বৰিকসকলে মুহাম্মদ ﷺক ওমৰাহ কৰিবলৈ বাধা প্ৰদান কৰিছিল, আৰু এইটো হৈছে এটা দীঘল ঘটনাৰ অংশ। অৱশেষত এইটো হৈছিল যে, আল্লাহৰ ৰছুল ﷺএ সিহঁতৰ সৈতে সন্ধি কৰিছিল। এই সন্ধি অনুসৰি সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে, দুয়ো পক্ষৰ মাজত দহ বছৰলৈকে কোনো যুদ্ধ নহ'ব, অহা বছৰ মুছলিমসকলে ওমৰাহ কৰিব পাৰিব। এইদৰে যিয়ে ক্বুৰাইশ্বৰ সংহতিত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব বিচাৰে, তেওঁ অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে, আৰু যিয়ে আল্লাহৰ ৰছুল ﷺৰ সংহতিত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব বিচাৰে, তেওঁ অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে। এই সন্ধিৰ কাৰণে, যেতিয়া মানুহে ইজনে-সিজনৰ পৰা নিৰাপত্তা অনুভৱ কৰিলে, তেতিয়া আল্লাহৰ দ্বীনৰ প্ৰচাৰ প্ৰসাৰ দ্ৰুত গতিত হ'বলৈ ধৰিলে। মুছলিমসকল য'তেই আছিল, তেওঁলোকে নিজৰ ঈমানৰ সৈতে মুক্তভাৱে থাকিব পাৰিছিল আৰু ইছলামৰ প্ৰতি আহ্বান কৰিব পাৰিছিল। যিসকলে ইছলামৰ সত্যতা জানিবলৈ ইচ্ছুক আছিল, তেওঁলোকে ইয়াক বুজাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত মানুহে দলে দলে ইছলামত প্ৰৱেশ কৰিছিল। সেয়ে আল্লাহে এই সন্ধিক "ফাতাহ" (বিজয়) বুলি উল্লেখ কৰিছে আৰু ইয়াক "ফাতহে-মুবীন" (স্পষ্ট আৰু মহা বিজয়) ৰূপে বৰ্ণনা কৰিছে, কাৰণ মুশ্বৰিকসকলৰ অঞ্চলসমূহ জয় কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে আল্লাহৰ দ্বীনক শক্তিশালী কৰা আৰু মুছলিমসকলক সফলতা প্ৰদান কৰা, আৰু এই উদ্দেশ্য এই সন্ধিৰ মাধ্যমত সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰাপ্ত হৈছিল।