“โลกนี้เป็นคุกของผู้ศรัทธาและเป็นสวรรค์ของผู้ปฏิเสธศรัทธา”
จากอบูฮุร็อยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
“โลกนี้เป็นคุกของผู้ศรัทธาและเป็นสวรรค์ของผู้ปฏิเสธศรัทธา”
«الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้แจ้งว่า ชีวิตในโลกดุนยาเปรียบเสมือนคุกสำหรับผู้ศรัทธา เพราะเขาต้องยึดมั่นในภาระหน้าที่ทางศาสนา ทั้งในแง่การกระทำในสิ่งที่ได้รับคำสั่ง และการละเว้นสิ่งที่ถูกห้าม เมื่อเขาเสียชีวิต เขาก็จะได้รับความผ่อนคลายจากภาระเหล่านี้ และเปลี่ยนสภาพไปสู่ความสุขอันถาวรที่อัลลอฮฺได้เตรียมไว้ให้ ส่วนโลกดุนยานั้นเปรียบเสมือนสวรรค์สำหรับผู้ปฏิเสธศรัทธา เพราะเขาสามารถกระทำตามความปรารถนาและตัณหาของตนได้อย่างเสรี แต่เมื่อเขาตาย เขาจะต้องเผชิญกับการลงโทษถาวรที่อัลลอฮฺทรงเตรียมไว้สำหรับเขาในวันกิยามะฮฺ
อัล-นาวาวีย์ กล่าวว่า: ผู้ศรัทธาทุกคนเปรียบเสมือนถูกจองจำในโลกดุนยา โดยถูกห้ามจากความใคร่ที่เป็นสิ่งต้องห้ามและสิ่งที่น่ารังเกียจ และถูกมอบหมายให้ปฏิบัติในสิ่งที่เป็นหน้าที่อันเหน็ดเหนื่อย เมื่อเขาเสียชีวิต เขาก็จะได้รับความผ่อนคลายจากสิ่งเหล่านี้ และเปลี่ยนไปสู่ความโปรดปรานนิรันดร์ที่อัลลอฮฺทรงเตรียมไว้ให้ พร้อมกับความสุขอันบริสุทธิ์ปราศจากข้อบกพร่อง ส่วนผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น สิ่งที่เขาได้รับก็เพียงเพลิดเพลินกับบางสิ่งในโลกนี้เท่านั้น ซึ่งมีอยู่น้อยและเต็มไปด้วยสิ่งรบกวนใจ แต่เมื่อเขาตาย เขาจะเผชิญกับการลงโทษอันถาวรและความทุกข์นิรันดร์
อัซ-ซินดีย์ กล่าวว่า: สำนวนหะดีษที่ว่า(คุกของผู้ศรัทธา) หมายความว่าแม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพที่ได้รับพร แต่สวรรค์ก็ยังดีสำหรับเขามากกว่านั้น และ (สวรรค์ของผู้ปฏิเสธศรัทธา) หมายความว่า แม้ว่าเขาจะอยู่ในสิ่งที่เขาต้องการก็ตาม แล้วนรกนั้นก็จะเลวร้ายยิ่งกว่านั้นสำหรับเขา
ความไร้ค่า (ต่ำต้อย) ของโลกดุนยาในสายตาของอัลลอฮฺ ตะอาลา
โลกดุนยาเป็นสถานที่แห่งการทดลองและทดสอบ สำหรับผู้คนที่มีศรัทธาต่ออัลลอฮ์
ผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกรีบเร่งให้ได้รับสวรรค์ของเขาในโลกนี้ และเขาถูกลงโทษด้วยการถูกห้ามจากสวรรค์และความสุขแห่งชีวิตหลังความตาย
เศาะฮีห์ มุสลิม (4/ 2272) (2956).
เพิ่มเติม (10)
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 535).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 419).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (3/ 367).
موسوعة فقه القلوب.
لمحمد التويجري (4/ 3471).
كتاب العلم.
لابن عثيمين (ص37).