Skip to content

มนุษย์ที่จะมีความสุขที่สุดจากการได้รับการช่วยเหลือของฉันในวันกิยามะฮ์นั้นคือ ผู้ที่กล่าวว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ”

จากอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า:

มีคนถามท่านเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่า “โอ้ท่านเราะสูลุลลอฮ์ มนุษย์คนใดหรือที่จะมีความสุขมากที่สุดจากการได้รับการช่วยเหลือของท่านในวันกิยามะฮ์? ท่านจึงกล่าวว่า โอ้อบูฮุร็อยเราะฮ์เอ่ย ฉันคิดว่ายังไม่เคยมีใครถามเรื่องนี้กับฉันมาก่อน และฉันเห็นว่าเจ้าตั้งอกตั้งใจที่จะเก็บเกี่ยววจนะของฉัน มนุษย์ที่จะมีความสุขที่สุดจากการได้รับการช่วยเหลือของฉันในวันกิยามะฮ์นั้นคือ ผู้ที่กล่าวว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ”

قيل يا رسول الله من أسعد الناس بشفاعتك يوم القيامة؟ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «لقد ظننت يا أبا هريرة ألا يسألني عن هذا الحديث أحد أول منك لما رأيت من حرصك على الحديث، أسعد الناس بشفاعتي يوم القيامة، من قال لا إله إلا الله، خالصًا من قلبه أو نفسه».

บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์
เศาะฮีห์
คำอธิบาย​

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้แจงว่ามนุษย์ที่จะมีความสุขที่สุดจากการได้รับการช่วยเหลือของท่านในวันแห่งการพิพากษานั้นคือ ผู้ที่กล่าวว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ คือ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพภักดีที่แท้จริงนอกจากอัลลอฮ์ และไร้ซึ่งการมีภาคีใดๆ ต่อพระองค์

ความหมายคำ

...:

บทเรียนที่ได้รับจากหะดีษ

ยืนยันว่าการช่วยเหลือ (อัชชะฟาอะฮ์) ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ต่อบรรดาผู้ศรัทธาในวันอาคิเราะฮ์นั้นมีอยู่จริง

การช่วยเหลือ (อัชชะฟาอะฮ์) ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ต่อบรรดาผู้ศรัทธาในวันอาคิเราะฮ์นั้น คือ การขอให้เอกองค์อัลลอฮ์ทรงยกเลิกการตกนรกสำหรับผู้ศรัทธาที่มีสิทธิที่จะตกนรก และขอให้พระองค์ทรงนำผู้ศรัทธาที่ตกนรกได้ออกมาจากมัน

ความประเสริฐของคำปฏิญาณตนด้วยความบริสุทธิ์ใจ และผลของมันที่ยิ่งใหญ่

การบรรลุถึงคำปฏิญาณอย่างแท้จริงนั้น เกิดขึ้นได้ด้วยการเข้าใจในความหมายและการปฏิบัติตาม

ความประเสริฐของอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ และความเอาจริงของท่านในการแสวงหาความรู้

แหล่งอ้างอิง

เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ (1/ 31) (99).

เพิ่มเติม (4)

منار القاري شرح مختصر صحيح البخاري.

لحمزة محمد قاسم (1/ 197).

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (1/ 343).