“เมื่อมุสลิมสองคนต่อสู้กันเองด้วยดาบของทั้งสอง ดังนั้นทั้งผู้ที่ฆ่าและผู้ที่ถูกฆ่าจะถูกลงโทษในนรก
จากอบู บักเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ฉันได้ยินท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า :
“เมื่อมุสลิมสองคนต่อสู้กันเองด้วยดาบของทั้งสอง ดังนั้นทั้งผู้ที่ฆ่าและผู้ที่ถูกฆ่าจะถูกลงโทษในนรก” ฉันกล่าวว่า "โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ สำหรับผู้ที่ฆ่านั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แล้วผู้ที่ถูกฆ่าล่ะ?" ท่านตอบว่า: "แท้จริงเขาก็พยายามที่จะฆ่าคู่ต่อสู้ของเขา"
«إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ»، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ هَذَا الْقَاتِلُ، فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ؟ قَالَ: «إِنَّهُ كَانَ حَرِيصًا عَلَى قَتْلِ صَاحِبِهِ».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้บอกว่า หากมุสลิมสองคนใช้ดาบเผชิญหน้าต่อสู้กัน ต่างฝ่ายต่างตั้งใจที่จะฆ่าอีกฝ่ายหนึ่ง ดังนั้นผู้ที่ฆ่าจะต้องเข้านรกเพราะเขาเป็นคนลงมือฆ่าเพื่อนของเขาโดยตรง และบรรดาเศาะหาบะฮ์เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับผู้ที่ถูกฆ่า จึงถามว่า: เขาจะต้องเข้านรกได้อย่างไร? ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงตอบว่า แท้จริงเขาเองก็ต้องเข้านรกเช่นกัน เนื่องจากความพยายามของเขาที่จะฆ่าเพื่อนของเขาเช่นกัน และไม่มีสิ่งใดขัดขวางเขาจากการฆ่าคู่ต่อสู้ได้ นอกจากผู้ที่ฆ่านั้นได้ชิงฆ่าเขาก่อน
فما بالُ: البال: الحال والشأن.
ผู้ที่ตั้งใจกระทำบาปและลงมือก่อเหตุบาปนั้น เขาสมควรต้องได้รับการลงโทษ
เป็นการเตือนอย่างรุนแรงไม่ให้เกิดการต่อสู้ระหว่างมุสลิมด้วยกัน และข่มขู่การกระทำนั้นด้วยไฟนรก
การต่อสู้ระหว่างมุสลิมด้วยกันเพื่อความชอบธรรมนั้น ไม่เข้าอยู่ในข้อเตือนนี้ เช่น การต่อสู้กับผู้อธรรมและผู้สร้างความเสื่อมเสีย
ผู้ที่กระทำบาปใหญ่จะไม่ตกศาสนาเพียงเพราะการกระทำบาปใหญ่ที่เขาได้กระทำไว้ เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เรียกทั้งสองฝ่ายที่ต่อสู้กันว่าเป็นมุสลิมทั้งสอง
หากมุสลิมทั้งสองต่อสู้กันไม่ว่าด้วยอาวุธใดก็ตามที่ทำให้เกิดการฆ่ากันได้ จนฝ่ายหนึ่งฆ่าอีกฝ่ายหนึ่ง ดังนั้นผู้ที่ฆ่าและผู้ที่ถูกฆ่าจะต้องเข้านรก ซึ่งการกล่าวถึงดาบในหะดีษนี้เป็นเพียงการยกตัวอย่างเท่านั้น
เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ (1/ 15) (31).
เศาะฮีห์ มุสลิม (4/ 2213) (2888).
(1/ 26).
(1/ 166).
เพิ่มเติม (4)
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين شرح رياض الصالحين لابن عثيمين (1/ 71).
المعجم الوسيط.