Skip to content
841 Hadithe

Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

Filtro rezultatet

8 nga 841 kartela

Hiq filtrat

Grada e hadithit

"Ishte një njeri që nuk di askënd të ishte më larg xhamisë se ai, e megjithatë nuk i shpëtonte asnjë namaz. I thanë (ose i thashë): “Sikur të blije një gomar për t'i hipur në errësirë e në vapë të madhe!” Ai tha: “Nuk do të më gëzonte që shtëpia ime të ishte pranë xhamisë, sepse unë dua të më shkruhet ecja ime për në xhami dhe kthimi im, kur kthehem te familja ime.” Atëherë, i Dërguari i Allahut ﷺ i tha: “Allahu t'i ka bashkuar të gjitha këto për ty.”
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيخصائص الإسلام وفضله ومحاسنه
“Ai që thërret në udhëzim, do të ketë shpërblim aq sa kanë edhe ata që e pasojnë, pa u zvogëluar aspak shpërblimi i atyre, por edhe ai që thërret në lajthitje, do të ketë mëkat po aq sa kanë edhe ata që e pasojnë, pa u zvogëluar aspak mëkati i tyre.”
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيالبدعة، فضل الدعوة إلى الله وأحكامهاموضوعات الحديثنشر العلم بالدعوة إلى الله، الدعوة إلى الله
"Një person erdhi te Profeti ﷺ dhe i tha: "Më ka ngordhur kafsha, andaj a mund të më gjesh një kafshë për udhëtim (për në betejë)?" Ai ﷺ tha: "Nuk kam." Një person tjetër tha: "O i Dërguari i Allahut, unë do ta drejtoj te dikush që do t'i gjejë kafshë udhëtimi." I Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Kushdo që udhëzon dikë për një punë të mirë, do ta ketë shpërblimin të njëjtë sikurse ai që e bën atë punë.”
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيفضائل الأعمال الصالحة، الأخلاق الحميدة، فضل الدعوة إلى الله وأحكامهاموضوعات الحديثنشر العلم بالدعوة إلى الله، الدعوة إلى الله، قضاء حوائج المسلمين، التعاون على البر والتقوى
"Në mesin e popujve që ishin para jush gjendej një mbret, i cili kishte një magjistar. Kur magjistari u plak, i tha mbretit: “Unë tashmë jam plakur, prandaj më dërgo një djalosh që t'i mësoj magjinë.” Mbreti i dërgoi një djalosh për ta mësuar atë. Gjatë rrugës, kur shkonte te magjistari, djaloshi kalonte pranë një murgu. Ai ulej tek murgu dhe i dëgjonte fjalët e tij, të cilat i pëlqenin. Kështu, kurdo që nisej për te magjistari, kalonte te murgu dhe ulej pranë tij. E kur mbërrinte te magjistari, ky i fundit e rrihte. Djaloshi iu ankua për këtë murgut, dhe ai i tha: “Nëse i frikësohesh magjistarit, thuaji: ‘Më vonoi familja ime’; e nëse i frikësohesh familjes sate, thuaju: ‘Më vonoi magjistari.’” Ndërsa ishte në këtë gjendje, djaloshit i doli përpara një bishë e stërmadhe, që ua kishte zënë rrugën njerëzve. Ai tha me vete: “Sot do ta marr vesh se cili është më i mirë, magjistari apo murgu.” Mori një gur dhe tha: “O Allah! Nëse rruga e murgut është më e dashur tek Ti sesa rruga e magjistarit, vrite këtë bishë që njerëzit të mund të kalojnë!” E hodhi gurin dhe e vrau atë, e njerëzit vazhduan rrugën. Pastaj shkoi te murgu dhe i tregoi për atë që kishte ndodhur. Murgu i tha: “O biri im! Sot ti je më i mirë se unë. Çështja jote ka arritur deri aty sa po e shoh. Ti me siguri do të sprovohesh, e nëse sprovohesh, mos trego për mua!” Djaloshi arriti të shëronte të verbrit e lindur dhe të zgjebosurit, si dhe i kuronte njerëzit nga çdo lloj sëmundje. Për këtë dëgjoi një shoqërues i mbretit, i cili ishte verbuar. Ai i shkoi me dhurata të shumta dhe i tha: “Të gjitha këto që janë këtu do të jenë të tuat, nëse më shëron.” Djaloshi i tha: “Unë nuk shëroj askënd. Ai që shëron është vetëm Allahu. Nëse ti beson në Allahun, unë do t'i lutem Atij dhe Ai do të të shërojë.” Ai besoi në Allahun dhe Allahu e shëroi. Më pas, ai shkoi te mbreti dhe u ul pranë tij, ashtu siç ulej më parë. Mbreti e pyeti: “Kush ta ktheu shikimin?” Ai u përgjigj: “Zoti im!” Mbreti tha: “A ke ti një Zot tjetër përveç meje?!” Ai tha: “Zoti im dhe Zoti yt është Allahu.” Atëherë mbreti e kapi dhe nuk reshti së torturuari, derisa ai tregoi për djaloshin. Djaloshin e prunë para tij dhe mbreti i tha: “O biri im! Magjia jote paska arritur deri aty saqë po shëron të verbrit dhe të gërbulurit, e po bën kështu e ashtu.” Ai i tha: “Unë nuk shëroj askënd, Ai që shëron është vetëm Allahu.” Atëherë mbreti e kapi dhe nuk reshti së torturuari, derisa ai tregoi për murgun. Prunë murgun dhe i thanë: “Hiq dorë nga feja jote!” Por ai refuzoi. Atëherë mbreti kërkoi t'i sillnin një sharrë. Ia vendosi sharrën në mes të kokës dhe e preu derisa dy pjesët e trupit i ranë në tokë. Pastaj prunë shoqëruesin e mbretit dhe i thanë: “Hiq dorë nga feja jote!” Edhe ai refuzoi, andaj ia vendosi sharrën në mes të kokës dhe e preu derisa dy pjesët e trupit i ranë në tokë. Më pas prunë djaloshin dhe i thanë: “Hiq dorë nga feja jote!” Ai refuzoi, kështu që mbreti ua dorëzoi atë një grupi ushtarësh dhe u tha: “Çojeni te filan mali dhe ngjituni me të në mal. Kur të arrini në majë të tij, nëse ai heq dorë nga feja e vet, lëreni, përndryshe hidheni poshtë!” Ata shkuan me të dhe u ngjitën në mal. Djaloshi u lut: “O Allah, më mjafto kundër tyre ashtu siç do Ti!” Mali u drodh nga poshtë tyre dhe ata ranë poshtë, ndërsa djaloshi u kthye duke ecur tek mbreti. Mbreti i tha: “Çfarë u bë me shoqëruesit e tu?” Ai u përgjigj: “Allahu më mjaftoi kundër tyre.” Mbreti sërish ua dorëzoi një grupi tjetër ushtarësh dhe u tha: “Merrni dhe hipeni në një anije. Dilni me të në mes të detit dhe, nëse nuk heq dorë nga feja e vet, hidheni në të!” Ata shkuan me të, kurse djaloshi u lut: “O Allah, më mjafto kundër tyre ashtu siç do Ti!” Anija u përmbys dhe ata u mbytën, ndërsa ai u kthye duke ecur tek mbreti. Mbreti e pyeti: “Çfarë u bë me shoqëruesit e tu?” Ai u përgjigj: “Allahu më mjaftoi kundër tyre.” Pastaj djaloshi i tha mbretit: “Ti nuk mund të më vrasësh derisa të veprosh ashtu siç të urdhëroj unë.” Mbreti e pyeti: “E çfarë është ajo?” Ai tha: “T'i tubosh njerëzit në një fushë të gjerë dhe të më kryqëzosh në një trung peme. Pastaj merr një shigjetë prej strajcës sime e vendose shigjetën në mes të harkut dhe thuaj: ‘Me emrin e Allahut, Zotit të djaloshit!’, e pastaj më gjuaj. Vetëm nëse e bën këtë, do të mund të më vrasësh.” Mbreti i tuboi njerëzit në një fushë të gjerë dhe e kryqëzoi në një trung. Mori një shigjetë nga strajca e djaloshit, e vendosi në hark dhe tha: “Me emrin e Allahut, Zotit të djaloshit!” Pastaj e gjuajti, dhe shigjeta i ra djaloshit në mollëz të fytyrës. Djaloshi e vuri dorën e tij në mollëz, pikërisht aty ku e goditi shigjeta, dhe vdiq. Atëherë njerëzit filluan të thërrasin: “Ne i besojmë Zotit të djaloshit! Ne i besojmë Zotit të djaloshit! Ne i besojmë Zotit të djaloshit!” I shkuan mbretit dhe i thanë: “A e pe atë nga e cila ruheshe? Për Allahun, të gjeti vërtet ajo që i frikësoheshe: njerëzit besuan!” Atëherë mbreti urdhëroi të hapeshin hendeqe në hyrjet e rrugëve. Ato u hapën dhe në to u ndezën zjarre. Mbreti tha: “Këdo që nuk heq dorë nga feja e tij, hidheni në të!”, ose u thuhej: “Hidhuni aty!” Kështu vepruan, derisa erdhi një grua me foshnjën e saj. Ajo ngurroi të hidhej në zjarr, por foshnja i tha: “Oj nëna ime, duro, sepse ti je në besimin e vërtetë (hak)!”
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيسير الدعاة وواجباتهم، قصص وأحوال الأمم السابقة
"Feja është sinqeriteti." E pyetëm: "Ndaj kujt?" Ai tha: "Ndaj Allahut, ndaj Librit dhe të Dërguarit të Tij, ndaj prijësve të muslimanëve, si dhe ndaj shtresës së përgjithshme të muslimanëve."
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيالأخلاق الحميدة، فضل الدعوة إلى الله وأحكامها، حق الإمام على الرعية، الإسلامموضوعات الحديثالأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، الدعوة إلى الله، النصيحة، أحكام الإمامةمحاور التعريف بالإسلاممحاسن الأخلاق
"Për çdo nyje të trupit, sa herë që lind dielli, duhet të jepet lëmoshë. Të pajtosh dy persona është lëmoshë, ta ndihmosh njeriun të hipë në kafshën e tij a t'ia vësh barrën mbi të është lëmoshë, fjala e mirë është lëmoshë, për çdo hap që e bën për të shkuar në namaz ka lëmoshë dhe për heqjen e pengesës nga rruga ka lëmoshë."
Sahih Transmetojnë Buhariu dhe Muslimi.
التصنيف الشرعيالأربعون النووية، خصائص الإسلام وفضله ومحاسنه
"Me të vërtetë, Allahu ka urdhëruar mirësinë në çdo çështje, andaj, kur të vrisni, vritni në mënyrën më të mirë dhe, kur të therni, therni në mënyrën më të mirë: mprihni thikat dhe qetësojeni bagëtinë (kurbanin)."
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيالتذكية، الأخلاق الحميدة، حقوق الحيوان في الإسلام، الإحسانموضوعات الحديثالرحمة، الإحسان إلى الخلقمحاور التعريف بالإسلاممحاسن الأخلاق
se i Dërguari i Allahut ﷺ i tha xhaxhait të vet: “Thuaj: "La ilahe il-lallah, që të dëshmoj për ty në Ditën e Kiametit.” Ai ia ktheu: "Sikur kurejshët të mos ma llogarisnin për turp, do të ta gëzoja zemrën duke e shqiptuar atë, por ata do të thonë: "Frika ishte ajo që e shtyu të thoshte kështu." - Atëherë Allahu zbriti ajetin: “Vërtet, ti (Muhamed) nuk mund të udhëzosh kë të duash, por është Allahu Ai që udhëzon kë të dëshirojë. Ai i njeh më mirë ata që janë të udhëzuar.” (El Kasas, 56)
Sahih Transmeton Muslimi.
التصنيف الشرعيأسباب النزول، فضائل التوحيد، فضل الدعوة إلى الله وأحكامها، العهد المكي بعد بعثته صلى الله عليه وسلم، الإيمان بالقضاء والقدر، توحيد الألوهية، الإسلامموضوعات الحديثالدعوة إلى الله، أهمية التوحيد، معنى «شهادة أن لا إله إلا الله»محاور التعريف بالإسلامفوائد الدخول في الإسلام، الخوف من نظرة الناس، النطق بالشهادتين