هغه به خپلې کورنۍ په کارونو -ورسره مرستې کولو- بوخت و، نو کله به چې د لمانځه وخت راغلی، لمانځه ته به ووت.
له اسود بن یزید څخه روایت دی وایي چې:
له عایشې رضي الله عنها څخه می پوښتنه وکړه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به په کور کې څه کول؟ هغې وویل: هغه به خپلې کورنۍ په کارونو -ورسره مرستې کولو- بوخت و، نو کله به چې د لمانځه وخت راغلی، لمانځه ته به ووت.
سَأَلْتُ عَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ فِي بَيْتِهِ؟ قَالَتْ: كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ -تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ-، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ.
د مومنانو له مور عائشې رضي الله عنها څخه په کور کې د هغه صلی الله علیه وسلم د وضعیت په اړه پوښتنه وشوه او دا چې څه به یې کول؟ هغې وویل: هغه یو انسان و، کار به یې کاوه لکه څنګه چې نور سړي په کورونو کې کار کوي، د خپل ځان او خپلې کورنۍ په چوپړ کې به و، خپله مېږه به یې لوشله او خپل کالي به یې پیوندول، خپلې څپلۍ به یې پیوندولې او خپله ډولچه به یې پېوندوله، او کله به چې د لمانځه وخت راغی نو له ځنډ پرته به ووت.
د رسول الله صلی الله علیه وسلم بشپړه عاجزي او د خپلې کورنۍ سره یې نیکي کول.
دنيوي کارونه باید انسان د لمانځه څخه بې پروا نه کړي.
رسول الله صلی الله علیه وسلم به تل پر لمانځه په لومړي وخت کې پابندي کوله.
ابن حجر ویلي: په حدیث کې عاجزۍ کولو ته په لیوالتیا او د کبر او غرور پرېښودلو او دا چې سړی باید د خپلې کورنۍ خدمت وکړي، ټینګار شوی دی.
نور (9)
صحيح البخاري (1/ 136) (676).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 660).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (3/ 526).
شرح صحيح البخاري.
لابن بطال (2/ 296).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 516).
په کتابونو کې یاد شوی
4 کتابونهنور (4)
- مجموعة زاد السيرة النبوية (2)1«سألت عائشة رضي الله عنها: ما كان النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم يصنع في بيته؟ قالت: كان يكون في مِهْنَةِ أهله -أي: خدمة أهله-، فإذا حضرت الصَّلاة خرج إلى الصَّلاة».
- مجموعة زاد التربية الإسلامية (4)التربية الإسلامية 4«كانَ يَكُونُ في مِهْنَةِ أَهْلِهِ -تَعْنِي: خِدْمَةَ أَهْلِهِ- فَإِذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ خَرَجَ إلى الصَّلاةِ».
- نبراس طالب (4)1«كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ (تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ) فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ»
- يومي الأول في الإسلام«كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ - تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ - فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ»