Skip to content

« هرگاه بندۀ مسلمان - یا مؤمن - وضو بگیرد، باید روی خود را بشوید؛ هر گناهی را که با نگاه کردن با چشم نموده است با آب از رویش بیرون می شود

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

« هرگاه بندۀ مسلمان - یا مؤمن - وضو بگیرد، باید روی خود را بشوید؛ هر گناهی را که با نگاه کردن با چشم نموده است با آب از رویش بیرون می شود» - یا «با آخرین قطره آب» - «هرگاه دستش را بشوید، هر گناهی که دستانش انجام داده است، بیرون می شود» - یا «با آخرین قطره آب» - «وقتی پاهایش را بشوید هر گناهی که پاهایش به سمت آن رفته باشد بیرون می شود- یا با آخرین قطره آب - تا این که از گناهان پاک بیرون آید.

«إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ -أَوِ الْمُؤْمِنُ- فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ -أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ-، فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ كَانَ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ -أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ-، فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ -أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ- حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنَ الذُّنُوبِ».

مسلم روایت کرده است.
حديث صحيح
توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند: هرگاه مسلمان یا مؤمن وضو بگیرد و صورت خود را هنگام وضو بشوید، هر گناه کوچکی که با چشم به آن نگاه کرده همراه با غسل و یا با آخرین قطره آب که می ریزد خارج می شود، و هرگاه دست هایش را بشوید، هر گناه کوچکی که با دستش انجام داده است، با آب و یا با آخرین قطرۀ آب بیرون می شود، و هرگاه پاهایش را بشوید گناه کوچکی را كه با پاهایش انجام داده با آب و یا با آخرین قطرۀ آب بیرون می شود، تا این که با تمام شدن وضو از همه گناهان صغیره پاک شود.

از فوائد حدیث

فضیلت پابندی به وضو، و این که آن کفارۀ گناهان است.

یکی از رهنمودهای پیامبر صلی الله علیه وسلم این است که با ذکر ثواب و پاداش طاعت ها و عبادات مردم را تشویق می نمودند.

هر عضوی از اعضای انسان به بعضی از گناهان می افتد، و از این رو گناهان دنبال هر جارحۀ است که او را کسب نموده، و از هر جارحۀ که از آن توبه کند، بیرون می آید.

وضو شامل تطهیر حسی است، و زمانی صورت می گیرد که اعضای وضو را بشویید، و تطهیر معنوی است از گناهان که اعضاء انجام داده است.

منابع
بیشتر (9)

صحیح مسلم. (1/ 215) (244).

كنوز رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (3/ 108).

شرح رياض الصالحين.

لابن عثيمين (2/ 181).

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (1/ 208).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (1/ 157).