حلال آشكار و حرام آشكار است

از نعمان بن بشیر -رضی الله عنه- روایت است گفت: شنیدم که رسول الله - صلی الله علیه وسلم - می فرمود – و نعمان هر دو انگشتان خود را به گوشهایش برد:

حلال آشكار و حرام آشكار است، و ميان آن دو چيزهای مشتبهات (مشكوک) وجود دارد كه افراد زيادی از آن آگاه نيستند، پس هر كسى از آن موارد مشتبه دورى جست دين و ناموس خود محفوظ كرد، و هر كسى مرتكب اين موارد قابل اشتباه شد مرتكب حرام شده است، مانند: چوپانى كه در محدوده علف زارى (حيوانات) خود را مى چراند، و هر لحظه امكان دارد در داخل آن علف زار بچرند، بدانيد هر پادشاهى محدوده ى حمايت شده اى دارد، و محدوده ى حمايت شده ی الهى محرمات او هستند، بدانيد در بدن تكه گوشت وجود دارد كه اگر اصلاح گرديد همه بدن اصلاح شده است، و اگر فاسد گرديد همه بدن فاسد شده است، بدانيد كه آن قلب است".

«إِنَّ الْحَلَالَ بَيِّنٌ وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ، وَبَيْنَهُمَا مُشْتَبِهَاتٌ لَا يَعْلَمُهُنَّ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ، فَمَنِ اتَّقَى الشُّبُهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ، وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ وَقَعَ فِي الْحَرَامِ، كَالرَّاعِي يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ، أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى، أَلَا وَإِنَّ حِمَى اللهِ مَحَارِمُهُ، أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً، إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ».