Skip to content

«هر مست کننده ای خمر، و شراب و حرام است؛ و هرکس در دنیا خمر و شراب بنوشد و درحالی بمیرد که معتاد به آن باشد و توبه نکند، در آخرت از آن نمی نوشد».

از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«هر مست کننده ای خمر، و شراب و حرام است؛ و هرکس در دنیا خمر و شراب بنوشد و درحالی بمیرد که معتاد به آن باشد و توبه نکند، در آخرت از آن نمی نوشد».

«كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة».

مسلم روایت کرده و بخاری جملۀ اخیر آن را تخریج نموده است.
حديث صحيح
توضیح

رسول الله صلی الله علیه وسلم بیان می دارد، هر چیزی که سبب زوال و غیب شدن عقل می شود؛ خمر مست کننده است، اگر نوشیدن، خوردن، یا استشمامی و یا غیر آن باشد، و هر آنچه که باعث مستی و زوال عقل می شود، الله متعال آن را حرام قرار داده و از آن نهی فرموده، اگر کم باشد و یا زیاد، و هر کس از این انواع مسکرات نوشید و به نوشیدن آن ادامه داد و تا هنگام مرگ از آن توبه نکرد؛ او مستحق عذاب الله شده و او را از نوشیدن آن در بهشت ​​محروم می سازد.

از فوائد حدیث

علت حرام بودن مشروبات الکلی، هر چیز مست کننده از هر نوعی که باشد حرام است.

الله متعال شراب را حرام قرار داده؛ به دلیل اضرار و مفاسد بزرگی که دارد.

نوشیدن شراب در بهشت ​​نشانۀ کمال لذت و اتمام نعمت است.

هر کس در دنیا از نوشیدن مشروبات الکلی پرهیز نکند، الله متعال نوشیدنش را در بهشت بر آن حرام می نماید، و جزا از جنس عمل است.

تشویق به مباردت ورزیدن به توبه از گناهان قبل از مرگ.

منابع
بیشتر (17)

صحیح بخاری. (7/ 104) (5575).

صحیح مسلم. (3/ 1587) (2003).

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (8/ 519).

فتح ذي الجلال والاكرام بشرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (5/ 418).

توضِيحُ الأحكَامِ مِن بُلوُغ المَرَام.

للبسام (6/ 307).

معالم السنن.

وهو شرح سنن أبي داود.

للخطابي (4/ 264).

الفتح الرباني لترتيب مسند الإمام أحمد بن حنبل الشيباني.

للساعاتي (16/ 116).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

للمناوي (5/ 30).

مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.

لعلي القاري (6/ 2382).