मैले तिमीकहाँबाट निस्केपछि चारवटा यस्ता शब्दहरू तीन पटक भनेको छु, यदि ती शब्दहरूलाई तिमीले बिहानदेखि अहिलेसम्म गरेका सबै जिक्र र स्तुतिहरूसँग तौलने हो भने ती (चार शब्दहरू) नै भारी हुनेछन्।

नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बिहान सबेरै फज्रको नमाज पढेर आफ्नी पत्नी, मोमिनहरूकी आमा जुवैरिया (रदियल्लाहु अन्हा) कहाँबाट बाहिर निस्कनुभयो, जब कि उहाँ (जुवैरिया) आफ्नो नमाज पढ्ने ठाउँमै बसिरहेकी थिइन्। त्यसपछि नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दिउँसोको पहिलो प्रहर — चाश्तको समयमा, घाम माथि उक्लिसकेपछि — फर्कनुभयो, र उहाँ अझै पनि त्यही ठाउँमा बसिरहेकी थिइन्। तब नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: मैले तिमीलाई जुन अवस्थामा छोडेर गएको थिएँ, के तिमी अहिलेसम्म त्यही अवस्थामा छौ? उनले भनिन्: हो, नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: तिमी कहाँबाट गएपछि मैले चारवटा शब्द भनेको छु, र ती शब्दहरू तीन–तीन पटक दोहोर्‍याएको छु। यदि तिमीले बिहानदेखि यहाँ बसेर अहिलेसम्म जति समय निरन्तर रूपले गरेका सबै जिक्रको पुण्यसँग ती शब्दहरूको पुण्य तुलना गरियो भने, ती चार शब्दहरूको पुण्य सबैभन्दा बढी हुनेछ। (सुब्हानल्लाह) अर्थात् सम्पूर्ण प्रकारका त्रुटि र अपूर्णताबाट अल्लाहलाई पवित्र ठहर्‍याउनु हो, (व बिहम्दिही) अर्थात् उहाँकै लागि सुन्दर प्रशंसा छ जसले स्तुति गर्नको लागि मार्गदर्शन गर्नुभयो, (अदद खल्किही) उहाँका सृष्टिहरूको सङ्ख्या बराबर, जसलाई अल्लाहबाहेक अरू कसैले गणना गर्न सक्दैन, (व रिजा नफ्सिही) उहाँको आफ्नै प्रसन्नता बराबर, जति उहाँ आफ्ना भक्तहरूमध्ये जससँग प्रसन्न हुनुहुन्छ, र यो यस्तो कुरा हो जसको सीमा वा परिमाण निर्धारण गर्न सकिँदैन, (व जिनत अर्शिही) उहाँको अर्श (सिंहासन) को तौल बराबर, जो सृष्टिहरूमध्ये सर्वश्रेष्ठ र सबैभन्दा गह्रङ्गो छ, (व मिदाद कलिमातिही) अर्थात् उहाँका वचनहरू लेख्ने मसीबराबर,अल्लाहका वचनहरू न सीमित छन्, न त कहिल्यै समाप्त हुने नै छन्। यो वाक्यांशले तिनै प्रकारका अवस्थाहरूलाई व्यापक रूपमा समेट्दछ; किनकि महान् अल्लाहका वचनहरू लेख्ने मसीको न त क्षमताको अन्त्य छ, न विशेषताको, न सङ्ख्याको नै। अतः यसको मूल तात्पर्य अल्लाहको महिमा र प्रशंसालाई अत्यन्त व्यापक रूपमा व्यक्त गर्नु हो। यसै अनुरूप उहाँले क्रमशः सृष्टिहरूको विशाल सङ्ख्याबाट आरम्भ गर्नुभयो जुन कि सीमित छ, त्यसपछि त्योभन्दा अझ महान् कुरातिर अग्रसर हुँदै स्तुतिलाई उहाँकै आफ्नै प्रसन्नतासँग सम्बद्ध गर्नुभयो। अन्तमा सृष्टिमा सर्वश्रेष्ठ र सर्वाधिक भारी वस्तु अर्शलाई उल्लेख गर्नुभयो। यसरी स्तुति र गुणगानको सन्दर्भमा प्रथम पदले सङ्ख्या र परिमाण, दोस्रो पदले गुण र स्वरूप, र तेस्रो पदले महानता र भारलाई जनाउँछ।