„Перото е подигнато (не запишува) за тројца: за оној што спие сè додека не се разбуди, за детето сè додека не достигне зрелост и за лудиот сè додека не се освести.“

Човекот може да ја загуби правната способност поради неколку причини: Ако заспие и не е во состојба на будност ниту има можност да ги изврши своите обврски. Ако е малолетен и недоволно зрел, што го прави неспособен за правно дејствување. Ако страда од ментално растројство, како лудило, што предизвикува нарушување на неговите умствени функции, или слична состојба, како пијанството. Кога некое лице ја губи способноста за исправно расудување и правилно разбирање, тогаш ја губи и својата одговорност поради една од овие три причини. Следствено Возвишениот Аллах, со Својата совршена правда, благост и дарежливост, не го задолжува со одговорност за пречекорувања или пропусти што ги направил во Неговото право.

Незапишувањето на гревовите кај овие лица не значи дека не подлежат на одредени овосветовни прописи. На пример, ако лудиот човек изврши убиство, не му се изрекува казна за одмазда, ниту му се наложува искуп, но обврската за исплата на крвнина паѓа на неговото семејство.

Полнолетноста според шеријатот се утврдува со еден од трите знаци: Ејакулацијата, без разлика дали тоа се случува во сон (полуција) или на друг начин. Појавата на срамни влакна. Наполнувањето на петнаесет години. Кај жените постои и четврт знак, а тоа е појавата на првата менструација.