Му рековме: ,Ти си нашиот господар!‘, а тој рече: ,Господарoт е Аллах.‘ ,Tи си највредниот и најплеменитиот меѓу нас.‘ Тој рече: ,Кажeте како што кажавте или дел од тоа, но немој шејтанот да ве одведе во заблуда.‘“
Од Абдулах бин Шихир, радијаллаху анху, се пренесува дека, рекол:
„Бев во делегацијата на племето Бани Амир што отиде кај Аллаховиот пратеник, алејхи селам. Му рековме: ,Ти си нашиот господар!‘, а тој рече: ,Господарoт е Аллах.‘ ,Tи си највредниот и најплеменитиот меѓу нас.‘ Тој рече: ,Кажeте како што кажавте или дел од тоа, но немој шејтанот да ве одведе во заблуда.‘“
انْطَلَقْتُ في وَفدِ بَنِي عَامِرٍ إِلى رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم، فَقُلنا: أَنتَ سيّدُنَا، فقال: «السَّيدُ اللهُ»، قُلنا: وَأَفْضَلُنا فَضْلاً، وأعظَمُنا طَوْلاً، فقال: «قُولُوا بِقَولِكُم، أَو بَعضِ قولِكُم، وَلَا يَسْتَجْرِيَنَّكُم الشَّيطَانُ».
Група на луѓе дојде кај Аллаховиот пратеник, алејхи селам, и кога стигнале, искажале пофални зборови, кои не му се допаднале на Аллаховиот Пратеник. Рекоа: „Ти си наш господар.“ Аллаховиот пратеник, алејхи селам, им рече: „Аллах е Господарот.“ Тој е апсолутен Господар на сите созданија, а тие се Негови робови/Нему потчинети. Рекоа: „Ти си највредниот помеѓу нас.“, на највисоко дереџе, најпочитуваниот и најугледниот. Ти исто така си и „најплеменитиот“ најблагородниот, најдарежливиот и највозвишениот. Аллаховиот Пратеник, алејхи селам, потоа ги посоветувал да го користат вообичаениот начин на зборување и да не ги преминуваат границите, за шејтанот да не ги наведе на претерување, кое може човекот да го одведе во политеизам/многубоштво или кон она што води кон политеизам.
...:
Големиот углед и почит кон Аллаховиот пратеник, алејхи селам, кои ги чувствуваа асхабите во себе.
Забрането е да се пренапрегнуваме при зборување, треба што помалку да зборуваме.
Заштита на монотеизмот, од сè што може да му наштети, со зборови или дела.
Забрана на претераната пофалба, таа е начин на шејтановото влијание кај човекот.
Аллаховиот пратеник, алејхи селам, е избраникот на човечкиот род. Меѓутоа, хадисот ја укажува неговата скромност и страв дека луѓето можат да претераат во пофалбите кон него.
Сунен Ебу Давуд (7/ 184) (4806).
Муснед на Ахмед ибн Ханбел (26/ 234) (16307).
Повеќе... (6)
الملخص في شرح كتاب التوحيد.
لصالح الفوزان (ص424).
الجديد في شرح كتاب التوحيد.
لمحمد القرعاوي (ص472).
مشكاة المصابيح.
للألباني مشكاة المصابيح (3/ 1373).