«ئه‌رێ ئه‌ز تشته‌كی ده‌رباره‌ی ده‌ججالی بۆ هه‌وه نه‌بێژم كو چ پێغه‌مبه‌ران به‌ری من بۆ ملله‌تێ خۆ به‌حس نه‌كربیت؟ ئه‌و یێ كوره‌یه ب چاڤه‌كی و ئه‌و دێ هێت و دێ تشته‌كێ وه‌كی به‌حه‌شت و جه‌هنه‌مێ د گه‌لدا بیت،
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
«ئه‌رێ ئه‌ز تشته‌كی ده‌رباره‌ی ده‌ججالی بۆ هه‌وه نه‌بێژم كو چ پێغه‌مبه‌ران به‌ری من بۆ ملله‌تێ خۆ به‌حس نه‌كربیت؟ ئه‌و یێ كوره‌یه ب چاڤه‌كی و ئه‌و دێ هێت و دێ تشته‌كێ وه‌كی به‌حه‌شت و جه‌هنه‌مێ د گه‌لدا بیت، ڤێجا ئه‌وا ئه‌و دبێژیتێ به‌حه‌شته؛ ئه‌و ب ڕاستی جه‌هنه‌مه، و ئه‌ز هه‌وه ژێ هشیار دكه‌م وهه‌وه ژێ دترسینم هه‌روه‌كی چاوا نووحی ملله‌تێ خۆ ژێ ترساندی».
«أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا عَنِ الدَّجَّالِ، مَا حَدَّثَ بِهِ نَبِيٌّ قَوْمَهُ؟ إِنَّهُ أَعْوَرُ، وَإِنَّهُ يَجِيءُ مَعَهُ بِمِثَالِ الجَنَّةِ وَالنَّارِ، فَالَّتِي يَقُولُ إِنَّهَا الجَنَّةُ هِيَ النَّارُ، وَإِنِّي أُنْذِرُكُمْ كَمَا أَنْذَرَ بِهِ نُوحٌ قَوْمَهُ».
پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) صه‌حابییان ئاگه‌هدار دكه‌ت ده‌رباره‌ی ده‌ججالی و سالۆخه‌ت و نیشانێن وی ب تشتێن وه‌سا كو چ پێغه‌مبه‌ران به‌ری وی به‌حس نه‌كربوون، ژ وان ژی: كو ئه‌و ب چاڤه‌كی یێ كوره‌یه. و كو خودایێ مه‌زن تشته‌كێ وه‌كی به‌حه‌شت و جه‌هنه‌مێ دایه د گه‌ل وی، ئه‌ڤه ژی ل به‌ر چاڤێن مرۆڤان هۆسایه. به‌لێ به‌حه‌شتا وی جه‌هنه‌مه و جه‌هنه‌ما وی به‌حه‌شته، هه‌ر كه‌سێ گوهدارییا وی بكه‌ت؛ ئه‌و دێ وی كه‌ته د وێ به‌حه‌شتێدا ل به‌ر چاڤێن خه‌لكی، به‌لێ ئه‌و ئاگره‌كێ سۆژه‌كه، هه‌ر كه‌سێ سه‌رپێچییا وی بكه‌ت؛ ئه‌و دێ وی كه‌ته د ئاگرێ خۆدا ل به‌ر چاڤێن خه‌لكی، به‌لێ ئه‌و به‌حه‌شته‌كا خۆشه. پاشی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئه‌م ژ فتنه‌یا وی هشیاركرین و ترساندین، هه‌روه‌كی چاوا نووحی ملله‌تێ خۆ ژێ ترساندی.
مه‌زناهییا فتنه‌یا ده‌ججالی.
ڕزگاربوون ژ فتنه‌یا ده‌ججالی دێ ب ڕاستگۆیییا د باوه‌رییێدا بیت و ب په‌نابرنا بۆ ده‌ڤ خودێ و داخوازكرنا پاراستنێ ژێ د ته‌حیاتا دویماهیكێدا، هه‌روه‌سا ب ژبه‌ركرنا ده‌هـ ئایه‌تێن ده‌ستپێكێ ژ سوره‌تا (الكهف).
ڕژدبوونا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) یا دژوار ل سه‌ر ئوممه‌تا وی، ب هندێ كو هنده‌ك سالۆخه‌تێن ده‌ججالی بۆ موسلمانان ڕوهنكرن یێن چ پێغه‌مبه‌رێن دی به‌ری وی به‌حس نه‌كرین.
زێده‌تر (2)
صه‌حیحا بۆخاری (4/ 134) (3338).
صه‌حیحا موسلمی (4/ 2250) (2936).