((دوو كۆم ژ ئههلێ ئاگرینه كو من نهدیتینه: هندهك مرۆڤ كو قامچی یێن د دهستیدا وهكی کورییێن چێلان و ل خهلكی ددهن و هندهك ژن كو جلك یێن لبهر (بهس د ڕاستیدا د ڕویسن)، ئهو ب خۆ د خراب و سهرداچوویینه و خهلكی ژی خراب دكهن و سهردا دبهن
ئهبو هورهیره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت:
((دوو كۆم ژ ئههلێ ئاگرینه كو من نهدیتینه: هندهك مرۆڤ كو قامچی یێن د دهستیدا وهكی کورییێن چێلان و ل خهلكی ددهن و هندهك ژن كو جلك یێن لبهر (بهس د ڕاستیدا د ڕویسن)، ئهو ب خۆ د خراب و سهرداچوویینه و خهلكی ژی خراب دكهن و سهردا دبهن، سهرێن وان وهكی پشتا حێشترانه یێن هاتینه دهر و بلند بووین، ئهڤه ناچنه بهحهشتێ و بێهنا بهحهشتێ ژی ناكهن، د دهمهكیدا بێهنا بهحهشتێ ژ دویراتییا هندێ و هندێ دهێت)).
«صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا، قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ، رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ، وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا».
پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) هشیاركرنێ ژ دوو جۆرێن مرۆڤان ددهت ژ ئههلێ ئاگرێ جههنهمێنه كو د سهردهمێ ویدا نهبوون و دێ پشتی وی پهیدا بن: جۆرێ ئێكێ: هندهك مرۆڤن قامچی یێن د دهستێ واندا، وهكی کورییێن چێلان د درێژن و ب نهحهقی ل خهلكی ددهن و وان پێ د قۆتن، ئهو ژی پۆلیس و هاریكارێن زۆردارانن یێن بێی حهق ل خهلكی ددهن. جۆرێ دووێ: ئهو ژنن یێن جلكێ دههمهنپاقژی و شهرمێ ژ بهر خۆ كری، ئهو جلكێ ب گشتی ڕهگهزێ مێ ل سهر هاتییه ئافراندن. پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ئهو ب ڤی ڕهنگی سالۆخهت كرن: د ڕاستییێدا جلك یێن لبهر وان، بهلێ ههروهكی وێیه ئهو د ڕویس بن، چونكی جلكێن تهنك دكهنه بهر خۆ كو لهشێ وان دیار دكهن، هندهك ژ لهشێ خۆ د ڤهشێرن و هندهكێ دیار دكهن، مهرهما وان ژی ئهڤهیه جوانییا خۆ دیار بكهن. ب جلكێ خۆ و بێهنخۆشییا خۆ و ب ڕێڤهچوونا خۆ دلێ زهلامان بهرهڤ خۆ خوار دكهن و ژ ڕێكا ڕاست دهردئێخن، دهمێ ب ڕێڤه دچن ملێن خۆ ژی خوار دكهن و غهیری خۆ ژی خوار دكهن و بهرێ وان ددهنه ڕێكا سهرداچوون و خرابییێ یا ئهو كهڤتینه تێدا. ژ سالۆخهتێن وان ئهڤهنه: سهرێن وان وهكی پشتا حێشترێنه كو یا بلند و خواره، ئانكو ئهو ب دهستێ خۆ قهبارێ سهرێ خۆ مهزن دیار دكهن ب گرێدانا پرچا سهرێ خۆ ل پشتا سهری و تشتێن وەکی وێ. وهكئێكلێكرن د گهل پشتا حێشترێ ژ بهر هندێیه كو ئهو پرچا خۆ و كهزییێن خۆ بۆ سهری بلند دكهن، پاشی ل سهری د شكێنن و بۆ خوارێ دئینن كو وهكی پشتا حێشترێ خوار دیار دكهت. ڤێجا ههر كهسێ ئهڤ سالۆخهته تێدا ههبن؛ ئهڤ گهفه ل سهر ههیه كو ناچیته بهحهشتێ و بێهنا وێ ژی ناكهت و نێزیكی وێ ژی نابن، د دهمهكیدا بێهنا بهحهشتێ ژ دویراتییهكا مهزن دهێته مرۆڤی.
...:
حهرامبوونا لێدان و قۆتانا خهلكی و ئازاردانا وان بێی كو وان چ گونههـ كربن.
حهرامبوونا هاریكاریكرنا زۆرداران د زۆردارییا واندا.
هشیاركرنا ژنان ژ خۆ نیشاندان و خۆڕویسكرنێ و لبهركرنا جلكێن تهنگ و تهنك یێن عهورهتێ وان دیار دكهن یان ب لهشێ وانڤه دمینن.
هاندانا ژنا موسلمان كو پێگیرییێ ب فهرمانێن خودێ بكهت و خۆ ژ ههر تشتهكێ خودێ پێ توڕه دبیت و ئێكا هند دكهت ئهو ژ ههژی عهزابهكا دژوار بیت ل ئاخرهتێ دویر بكهت.
ئهڤ فهرموودهیه نیشان و بهڵگهیهكه ل سهر پێغهمبهرینییا وی (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن)، چونكی بهحسێ هندهك تشتێن ڤهشارتی كر هێشتا ڕوی نهدابوون و پاشی وهكی وی گۆتی پهیدا بوون.
زێدهتر (9)
صهحیحا موسلمی (3/ 1680) (2128).
نزهة المتقين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 1122).
بهجة الناظرين.
لسليم الهلالي (3/ 150).
مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.
لعلي القاري (6/ 2302).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (6/ 370).
Cited in books
4 Booksزێدهتر (4)
- الخطب المنبرية موسوعة الخطب المنبرية (القسم الثاني)«صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ
- مجموعة زاد الحديث(2)1«صنفان من أهل النار لم أرهما، ومنهما: ونساء كاسيات عاريات مميلات مائلات، رؤوسهن كأسنمة البُخْت المائلة، لايدخلن الجنة ولا يجدن ريحها، وإن ريحها ليوجد من مسيرة كذا وكذا».
- محرمات استهان بها كثير من الناسصِنفان من أهل النار لم أرهما: قوم معهم سياط كأذناب البقر يضربون بها الناس، ونساء كاسيات عاريات مميلات مائلات رؤوسهن كأسنمة البخت المائلة، لا يدخلن الجنة ولا يجدن ريحها وإن ريحها ليوجد من مسيرة كذا وكذا
- مختصر الجواب الصحيح لمن بدل الدين المسيح5(صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَـمْ أَرَهُمَا بَعْدُ: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْـرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ، مَائِلَاتٌ مُمِيلَاتٌ، رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمائِلَةِ، لَا