عه‌بدەکی گونه‌هه‌ك كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه‌

ژ ئه‌بو هورەیرەی (خودێ ژێ ڕازی بیت)

ژ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ژ وێ یا ژ خودایێ خۆ یێ مه‌زن ڤه‌دگێڕیت كو گۆتییه‌: ((عه‌بدەکی گونه‌هه‌ك كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه‌، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. پاشی جاره‌كا دی زڤڕی و گونه‌هه‌كا دی كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه‌، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. پاشی جاره‌كا دی زڤڕی و گونه‌هه‌ك كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه‌، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. تشتێ ته‌ دڤێت بكه‌؛ ئه‌ز ل ته‌ بووریم و من گونه‌هێن ته‌ ژێبرن)).

عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ، قَالَ: «أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا، فَقَالَ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، اعْمَلْ مَا شِئْتَ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ».