((هه‌ر كه‌سێ ڕۆژێ سه‌د جاران بێژیت: پاقژی ژ هه‌می كێماسییان و سوپاسی بۆ خودێ بن (سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ)؛ دێ گونه‌هێن وی هێنه ژێبرن، خۆ ئه‌گه‌ر هندی كه‌فا سه‌ر ده‌ریایێ ژی بن))
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
((هه‌ر كه‌سێ ڕۆژێ سه‌د جاران بێژیت: پاقژی ژ هه‌می كێماسییان و سوپاسی بۆ خودێ بن (سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ)؛ دێ گونه‌هێن وی هێنه ژێبرن، خۆ ئه‌گه‌ر هندی كه‌فا سه‌ر ده‌ریایێ ژی بن)).
«مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ».
پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ هندێ دكه‌ت كو هه‌ر كه‌سێ ڕۆژێ سه‌د جاران بێژیت: پاقژی ژ هه‌می كێماسییان و سوپاسی بۆ خودێ بن (سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ)؛ دێ گونه‌هێن وی هێنه ژێبرن، خۆ ئه‌گه‌ر هند گه‌له‌ك بن وه‌كی وێ كه‌فا سپی ئه‌وا ب سه‌ر ده‌ریایێ دكه‌ڤیت ده‌مێ پێلێن وێ بلند دبن.
ئه‌ڤ خێره دێ ب ده‌ست وی كه‌سی كه‌ڤیت یێ د ڕۆژێدا ڤی زکری بكه‌ت، ڤێجا چ ب دویڤ ئێكدا سه‌د جاران بێژیت، یان ژی جودا جودا بێژیت.
ته‌سبیح (سُبْحَانَ اللهِ): پاقژڕاگرتن و دویركرنا خودێیه ژ هه‌می كێماسییان. سوپاسی (الحَمْد) ژی: سالۆخه‌تكرنا خودێیه ب ته‌مامه‌تییێ د گه‌ل حه‌زژێكرن و بلندڕاگرتنا وی.
مه‌ره‌م ب ژێبرنا گونه‌هان د فه‌رمووده‌یێدا؛ گونه‌هێن بچویكن، به‌لێ گونه‌هێن مه‌زن پێدڤی ب ته‌وبه‌كرنێنه.
زێده‌تر (10)
صه‌حیحا بۆخاری (8/ 86) (6405).
صه‌حیحا موسلمی (4/ 2071) (2691).
توضيح الأحكام من بلوغ المرام.
للبسام (7/ 535).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (10/ 401).
فتح ذي الجلال والإكرام.
لابن عثيمين (6/ 470).
سبل السلام بشرح بلوغ المرام.
للصنعاني (2/ 704).