“សារុង(ឬខោ)របស់អ្នកអ៊ីស្លាម គឺត្រឹមពាក់កណ្ដាលស្មងជើង។ ហើយគ្មានបញ្ហាឡើយ(គ្មានទោសពៃរ៍ឡើយ)ចំពោះការស្លៀកត្រឹមពាក់កណ្តាលកំភួនជើងនិងភ្នែកគោល។ ចំណែកអ្វីដែលហៀរក្រោមភ្នែកគោល គឺស្ថិតក្នុងឋាននរក។ ជនណាដើរបង្អូសសារុង(ឬខោ)ដោយភាពក្រអឺតក្រទមនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនមើលទៅកាន់គេឡើយ”។
អំពី អាពូសាអ៊ីទ អាល់ឃុទរី رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“សារុង(ឬខោ)របស់អ្នកអ៊ីស្លាម គឺត្រឹមពាក់កណ្ដាលស្មងជើង។ ហើយគ្មានបញ្ហាឡើយ(គ្មានទោសពៃរ៍ឡើយ)ចំពោះការស្លៀកត្រឹមពាក់កណ្តាលកំភួនជើងនិងភ្នែកគោល។ ចំណែកអ្វីដែលហៀរក្រោមភ្នែកគោល គឺស្ថិតក្នុងឋាននរក។ ជនណាដើរបង្អូសសារុង(ឬខោ)ដោយភាពក្រអឺតក្រទមនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនមើលទៅកាន់គេឡើយ”។
«إزْرَةُ المُسْلمِ إلى نصفِ السَّاق، وَلَا حَرَجَ -أو لا جُنَاحَ- فيما بينَهُ وبينَ الكعبينِ، وما كان أسفلَ منَ الكعبين فهو في النار، مَن جرَّ إزارَهُ بطرًا لم يَنْظُرِ اللهُ إليه».
ណាពី ﷺ លោកបានបញ្ជាក់ថា ជាការពិតណាស់ សារុងឬខោរបស់បុរសមូស្លីមដែលស្លៀកដណ្តប់ផ្នែកខាងក្រោមនៃរាងកាយមានបីករណី៖ ទីមួយ. ជាប្រការស៊ូណិត៖ គប្បីស្លៀកត្រឹមពាក់កណ្តាលស្មងជើង។ ទីពីរ. អនុញ្ញាតឲ្យស្លៀកដោយមិនមែនជាប្រការមិនគប្បី(ម៉ាក្រុះ)៖ អាចបង្អូសទៅដល់ត្រឹមភ្នែកគោល។ ទីបី. ជាប្រការដែលត្រូវបានហាមឃាត់(ហារ៉ាំ)៖ ស្លៀកបង្អូសហួសពីក្រោមភ្នែកគោល ហើយយើងបារម្ភខ្លាចថា ជននោះអាចនឹងធ្លាក់ក្នុងឋាននរក។ ប្រសិនបើគេស្លៀកពាក់បែបនេះដោយភាពក្រអឺតក្រទម និងក្អេងក្អាង នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនមើលទៅកាន់គេឡើយ។
លក្ខណៈ និងការព្រមានទាំងនេះ គឺសម្រាប់តែបុរសប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯស្ត្រីវិញត្រូវបានលើកលែង ព្រោះស្ត្រីត្រូវបានបង្គាប់ឱ្យគ្របដណ្តប់រាងកាយទាំងមូល។
សម្លៀកបំពាក់ទាំងអស់ដែលគ្របដណ្តប់ផ្នែកខាងក្រោមនៃរាងកាយ ដូចជាខោ និងសម្លៀកបំពាក់ផ្សេងទៀត ត្រូវបានបានគេហៅថា “ខោ” (إزار)។ ហើយវាស្ថិតក្រោមច្បាប់សាសនាដែលបានរៀបរាប់ក្នុងហាទីស្ហនេះ។
ស៊ូណាន់ អាពូទើវូទ (6/ 191) (4093).
ស៊ូណាន់ អ៊ិពនូម៉ាហ្ជះ (4/ 583) (3573).
មុសណាត់អះម៉ាត់ (17/ 52) (11010).
(1/ 16).
បន្ថែមទៀត (7)
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 637).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 95).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (10/ 582).
المعجم الوسيط.
បានដកស្រង់ក្នុងសៀវភៅ
2 សៀវភៅបន្ថែមទៀត (2)
- قاموس الكبائرموسوعة الكبائر - المجموعة الخامسة«إِزْرَةُ الْمُسْلِمِ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ وَلَا حَرَجَ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ، وَمَا كَانَ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ فَهُوَ فِي النَّارِ، مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا (أَيْ: تَكَبُّرًا) لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ»
- مجموعة زاد السيرة النبوية (2)1«إزرة المسلم إلى نصف الساق، ولا حرج -أو لا جناح- فيما بينه وبين الكعبين، وما كان أسفل من الكعبين فهو في النار».