“ជនកំណាញ់ គឺជនដែលមានគេរំលឹកពីខ្ញុំនៅចំពោះមុខខ្លួន ប៉ុន្ដែគេមិនសឡាវ៉ាតមកចំពោះខ្ញុំ”។

ណាពី ﷺ លោកបានព្រមានចំពោះការមិនព្រមសឡាវ៉ាត(ប្រសិទ្ធិពរជ័យ)ដល់រូបលោកនៅពេលដែលគេបានឮឈ្មោះ ឬងារ ឬលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់លោក។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកដែលកំណាញ់ពិតប្រាកដ គឺអ្នកដែលមានគេរំលឹកពីខ្ញុំនៅចំពោះមុខគេ តែគេមិនសឡាវ៉ាតមកចំពោះរូបខ្ញុំ។ នោះគឺដោយសារហេតុផលមួយចំនួន៖ ទីមួយ៖ វាជាភាពកំណាញ់ចំពោះប្រការមួយដែលមិនធ្វើឱ្យគេខាតបង់អ្វីបន្តិចទាល់តែសោះ ហើយក៏មិនត្រូវចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិ ឬកម្លាំងពលកម្មអ្វីឡើយ។ ទីពីរ៖ គឺគេកំណាញ់ចំពោះខ្លួនឯង និងហាមឃាត់ខ្លួនឯងពីផលបុណ្យនៃការសឡាវ៉ាតលើណាពី ﷺ ព្រោះតែការមិនសឡាវ៉ាតលើណាពី ﷺ ។ គេមានចិត្តកំណាញ់ និងមិនចង់បំពេញនូវកាតព្វកិច្ចនៃការអនុវត្តតាមបទបញ្ជា ដើម្បីទទួលបានផលបុណ្យឡើយ។ ទីបី៖ ការសឡាវ៉ាតលើណាពី ﷺ គឺជាការបំពេញសិទ្ធិមួយចំនួនរបស់ណាពី ﷺ ។ ជាការពិតណាស់ លោកជាអ្នកបង្រៀនពួកយើង ជាអ្នកណែនាំពួកយើង និងជាអ្នកអំពាវនាវពួកយើងទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់។ លោកបាននាំមកនូវវ៉ាហ៊ីនេះ និងច្បាប់សាសនានេះមកកាន់ពួកយើង។ លោកគឺជាមូលហេតុនៃការទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញរបស់ពួកយើង(បន្ទាប់ពីអល់ឡោះជាម្ចាស់)។ ជនណាដែលមិនសឡាវ៉ាតលើលោក គឺគេពិតជាបានកំណាញ់ចំពោះខ្លួនឯង និងកំណាញ់ចំពោះណាពី ﷺ ដោយសារតែពួកគេមិនបានបំពេញសិទ្ធិដ៏តូចបំផុតក្នុងចំណោមបណ្តាសិទ្ធិទាំងឡាយរបស់លោក។